Էջ:Թումանյանի ԵԼԺ հ1.djvu/293

Այս էջը հաստատված է




Որ չըհաղթի բուքը նըրան,
Ինչքան սուրա մոլեգին։

25 Ո՞չ ապաքեն Պոնտոսը հար
Շունչ է հոսում հով ու զով,
Որ նա հավետ մընա դալար,
Խորշակներից ապահով։

Եվ չե՞ն լըսել դեռ վըրացու
30 Երգը զըվարթ ու անհոգ,
Ո՛նց է ծաղրում նա մահացու
Ամեն հարված անողոք։

Երբ խոսում են իր անկումից,
Թըշնամանքից արյունոտ,
35 Զարմանք է ինձ պատում անվերջ,
Եվ խորին ցավ, և ամոթ։

287