Էջ:Թումանյանի ԵԼԺ հ1.djvu/309

Այս էջը հաստատված է


25 Ա՜խ, առնեի եղբոր ձեռով
Բախտի ձըգած քողը տըրտում,
Որ նա հառներ իր ողջ գեղով,
Ապրեր անփույթ էն ճոխ հովտում,
Վերին Պոետն ուր որ նըրան
30 Կերտեց, դարձավ ապշեց վըրան։