Էջ:Թումանյանի ԵԼԺ հ1.djvu/320

Այս էջը հաստատված է


Քնե՛, կասեմ քեզ օրոր,
Չըտեսնես նրան ավերակ.

25 Մի պատկեր է նա տխուր,
Աչքերն արցունք, ինքը լուռ,
Մի սուր է մեր սրտի մեջ,
Մեզ այրելու հուր անշեջ.

Նրա հիմքը քանդելու
30 Շատ, շատ դարեր տանջեցին
Տաճիկ, պարսիկ, հույն և քուրդ
Մինչև վերջը քանդեցին.

Եվ այն օրից մինչ այսօր
Տկլոր, բոբիկ ու քաղցած
35 Թափառում է սարե ձոր
Անգութներից հալածված.

Ապա, քնի՛ր, անուշ զավակ,
Աչքդ խփիր, չըբանաս,
Որ քո թշվառ հայ ազգիդ
40 Դառն ցավերը չըտեսնաս։

314