Էջ:Թումանյանի ԵԼԺ հ1.djvu/448

Այս էջը հաստատված է




1890
«ԱՅԴ Ի՜ՆՉ ՍՐՏԱՄԱՇ ՏԽՐՈՒԹՅՈԻՆ է ՔԵԶ…»
(էջ 45)
Ինքնագիր հատվածի մշակման պատկերը
5 Իմ հայրենիքս տխուր․․․
7 ա Ամեն տեղ միայն [բռնություն անարգ]
բ Ամեն տեղ միայն, միայն ցավ․․․
17 Մի՞թե տրտմության թախիծը այդպես
19 ա [Եվ] մի՞թե [երբեք էլ] չէ երգելու
բ Մի՞թե այլևս նա չէ երգելու
20 ա [Նա իր] պապերի երգած խրախույսը,
բ Իրան պապերի երգած խրախույսը։
«ՊԱՆԴՈԻԽՏՆ ԵՐԳԵՑ ՕՏԱՐ ԵՐԿՐՈՒՄ…»
(էջ 48)
23 ինք. Ունի նաև՝ Խեղճը [երգեց], ողբաց մենակ․․․
«ՄԻ՛ ՈՐՈՆԻՐ ՄԻ ԺԱՄԱՆԱԿ…»
(էջ 49)
4—7 ԲՄ Եվ դատարկ է տեղը հիմա։
Մի՛ արտասվիր… հեռո՛ւ, խնդրեմ.
Քո հայացքից միայն տխրադեմ
Հիշատակներ պիտի զարթնեն,
ԳԻՇԵՐԱՅԻՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՍՏՂԻ ԴԻՄԱՑ
(էջ 56)
2 ինք. [Հանգչում են] Խավարի գրկում արդեն ընկղմված,
6 Այն սիրատենչակ սիրահարներին,