Էջ:Թումանյանի ԵԼԺ հ1.djvu/483

Այս էջը հաստատված է


ՀԱՅՈՑ ՎԻՇՏԸ
(էջ 200)
6—7 Գղ Փընտրում ափը կապուտակ.
9 Ու մերթ հոգնած իջնում, սուզվում
Ոչ հասնում է եզերքին…
11 Գղ, ԲԲ Հայոց վշտի սև ծովի մեջ


ՄԵՐ ՈՒԽՏԸ
(էջ 201)
15 Վտակ, ԲԲ Մեր աչքերը հառած միշտ վեր՝


«ՊԱՆԴՈՒԽՏ ԵՄ, ՔՈՒՅՐԻԿ, ՄԱՆՈՒԿ ՕՐԵՐԻՑ…»
(էջ 202)
12-ից հետո ԲԳԱ Ես կուռք եմ փընտրում, մի մաքուր հոգի,
Առաջին ընկած սիրտիս դատարկեմ,
Որ տեսնի, թե ի՜նչ անբուժելի
Խոր վշտեր ունեմ։
13 Եվ դու հանդիպած իմ դժվար ճամփում,
15 Իզուր եմ փընտրում, իզուր գանգատվում
17 Ո՜վ, ի՛նչ նախատինք, բայց, երկինք վըկա,
19 Որ կարողանայի այս անձուկ բանտում
23—24 Եվ ում սիրեցի — այսպես իմ սերը
Կըրակ դառավ ինձ…
8֊ից հետո ԲԳԱ, ԲԹ Ու ինչպես սև օձն իր հուլը անգին
Հավատում է լուռ, խավար երկնքին.
Էն սև օձի պես ես էլ կըգընամ
Ու սև գիշերին սիրտըս կըբանամ։


ԽՈՐՀՐԴԱՎՈՐ ՄԵՌԵԼԸ
(էջ 204)
Ա ինքնագրի մշակման պատկերը
5 ա Օ՜, մի՛ հարցնեք՝ [այն] դագաղում
բ Օ՜, մի՛ հարցնեք՝ էն դագաղում