Էջ:Թումանյանի ԵԼԺ հ1.djvu/513

Այս էջը հաստատված է


5-ից հետո [Ա՜խ, ինչպես լավ էր]
11 ա Ա՜խ, [էս ի՞նչ ցավ էր,]
բ Ա՜խ, առաջ լավ էր,
11-ից հետո [Ա՜խ, էս ինչ ցավ էր]
23 Ա՜խ, [ինչպես] էս ինչ ցավ էր,
35 ա [Ա՜խ] էս ինչ ցավ էր–
բ Էս ինչ նոր ցավ էր—
39 ա [Ու] խեղդում էինք պարտքերի տակին
բ Դեռ խեղդում էինք պարտքերի տակին
40 ա [Եվ խլում տունը, տեղը կամ այգին —
բ Եվ հետո խլում տունը կամ այգին—
52 ա Մյուսները նրան կամ [գերի] կամ պարտ —
բ Մյուսները նրան կամ ծառա կամ պարտ—
56 ա [Ամեն մի] գյադա լեզու են առել,
բ Աղքատ և գյադա լեզու են առել,
72֊ից հետո Վերջապես [առաջ] մեր տանը հանդարտ
Քեֆ էինք անում [ինչպես աղա] մարդ,
Մեր ինչի՞ն էր պետք, թե ղաչաղ Հալեն[1]
Իր տունը շինել…
Հիմի ի՞նչ ասեմ, մեղա քեզ աստված,
Ամբողջ գիշերը [Քնից զըրկված] քունս փախցրած,
Թվանքը ուսիս, սրտումս երկյուղը,
Ղարաուլ կանգնած պահում եմ գյուղը։


1899
ՍԻՐԵԼԻ
(էջ 371)

6 Ինք. Տողը գրել, ապա ջնջել է՝ թողնելով միայն «Հայտնի» բառը։
20 Ունի նաև.՝ Նա… որ [կողոպտեց] նույնիսկ Արարչին։

  1. Բառը կարելի է կարդալ նաև՝ Հուդեն։