Էջ:Թումանյանի ԵԼԺ հ1.djvu/568

Այս էջը հաստատված է


գյուղացիներին, որոնցից մեծամեծ կաշառքներ են վերցրել Թիֆլիսի կոնսիստորիայի պաշտոնյաները։

Ինքնագիրը չի պահպանվել։

Առաջին անգամ տպագրվել է ԲՄ I, էջ 95, թվագրված՝ «1890 թ. հունիսի 12», այնուհետև՝ ԵԺ I, 42։

Արտատպվում է ԲՄ I-ից։

Տե՛ս նաև «Նահատակ» բանաստեղծության ծանոթագրությունը։


«Ո՛Հ, ԽՆԱՅԵՑԵՔ, ՄԻ՛ ՀԻՇԵՑՆԵՔ ԻՆՁ...»

(էջ 60, 439)

Գրված է 1890 թ. հունիսի 25-ին.

ԳԱԹ Թֆ № 18 պահվում է մաքուր արտագրված մեկ ինքնագիր, թվագրված՝ «1890 թ. հունիսի 25»։ Նույն տեղում, № 12 կա նաև թերի և ջնջումներով մի սևագիր-ինքնագիր, որն, ըստ երևույթին, մտահղացման առաջին գրառումներից է։

ԹԸԱ պատառիկների մեջ պահվում է ևս մեկ թերի ինքնագիր, որը բնույթով նման է Ա ինքնագրին և սկսվում է դրա 7-րդ տողից։

Առաջին անգամ տպագրվել է ԲՄ II, էջ 87, 16 տող, այնուհետև՝ ԲԲ, էջ 14, 12 տող, ապա՝ ԵԺ I, 43։

Արտատպվում է ԲԲ-ից։

Ա ինքնագիրր տալիս ենք որպես I տարբերակ՝ տողատակում նշելով Գ ինքնագրի դրանից ունեցած տարբերությունները, Բ ինքնագիրը՝ որպես II տարբերակ:


ՀԻՇՈՂՈՒԹՅՈՒՆ ՀԱՅՐԵՆԻՔԻՑ

(«Այս կրծքի տակ ապականված...»)

(էջ 61, 441)

Գրված է 1890 թ. հուլիսի 5-ին։

ԹԸԱ պատառիկների մեջ պահվում են մեկ թերի սևագիր-ինքնագիր (12-րդ, ապա՝ 21—28-րդ տողերը) և մի քառատող, որ Թումանյանը դուրս է թողել ԲՄ II-ից, և այժմ հնարավոր չէ պարզել, թե ինչ տեղ էր գրավելու բանաստեղծության մեջ։ Հրատարակել է Ա. Ինճիկյանը (տե՛ս Ա. Ինճիկյան, Հովհաննես Թումանյան, էջ 76)։

Առաջին անգամ տպագրվել է ԲՄ II, էջ 89—92, այնուհետև՝ ԵԺ I, 44—46։

Արտատպվում է ԲՄ II-ից։