Էջ:Թումանյանի ԵԼԺ հ1.djvu/601

Այս էջը հաստատված է



Առաջին անգամ տպագրվել է «Երկիր» օրաթերթում, 1906, 15 հոկտեմբերի, № 13, այնուհետև՝ ԲԲ, էջ 60 և ՀՀ, էջ 37—38, ապա՝ ԵԺ I, 124,

Արտատպվում է ՀՀ-ից:


ԱՆԴԱՐՁ ՃԱՄՓՈՐԴՆԵՐ

(«Իմ անցած կյանքն ու հին տարին…»)

(էջ 157, 462)

Հավանաբար գրված է 1896 թ. վերջերին, թեև ԲԲ-ում և ԲՊ-ում թվագրված է «1897»։

Ինքնագիրը չի պահպանվել։

Առաջին անգամ, «Դեպի հավիտենականություն» վերնագրով, տպագրվել է Տզ, 1897, 1 հունվարի, № 1, էջ 2, այնուհետև, «Անդարձ ճամփորդներ» վերնագրով՝ ԲԹ, էջ 28, ԲԲ, էջ 43 և ԲՊ, էջ 19—20, ապա՝ ԵԺ I, 126։

Արտատպվում է ԲՊ-ից։


1897

ՏՊԱՎՈՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

(«Հա՛, կյանքումս ես միշտ այսպես եմ եղել»)

(էջ 158, 462)

Գրված է 1897 թ. դեկտեմբերի 14-ին։

ԳԱԲ՝ Թֆ № 38 պահվում է մեկ սևագիր-ինքնագիր։ ԳԱԹ ՓՎֆ № 413 պահվում է Մարիամ Վարդազարյանի ալբոմը և դրա մեջ՝ մշակված տարբերակը։

Առաջին անգամ տպագրվել է ՍԳ, 1941, № 3, էջ 3, այնուհետև՝ ԵԺ I, 467—468։

Տպագրվում է Բ ինքնագրից։


ՀԱՅԻ ԶԱՐՄԱՆՔԸ

(«Մեր բեմի ծիծաղ, քսանհինգ տարի…»)

(էջ 160)

Գրված է 1897 թ. դեկտեմբերի 17-ին, նույն օրը կարդացվել է Թիֆլիսի Ազնվականական թատրոնում՝ դերասան Գևորգ Տեր-Դավթյանի