Էջ:Թումանյանի ԵԼԺ հ3.djvu/176

Այս էջը հաստատված է


բ Ո՞վ քեզ ծեծեց, Մարո ջան,
[Շատ խաղ արիր, Մարո ջան],
Ո՞ւր փախար դուն, Մարո ջան,
Տուն արի, տուն, Մարո ջան
Խորն[1] ես քնել, Մարո ջան
Չես զարթնում էլ, Մարո ջան։
գ [Քեզ ո՞վ ծեծեց, Մարո ջան,
Ումնի՞ց ես խռովել, Մարո ջան,
Տուն չես գալի էլ, Մարո ջան,
Օրըդ խավար, Մարո ջան]։
158 Հեռվում երկար ժամանակ։


«Մարոն» պոեմից մի հատված (ընդամենը 13 տող) Թումանյանն, իբրև առանձին բանաստեղծություն, «Վտակ» վերնագրով զետեղել է «Լուսաբեր» դասագրքի 1907 թ. (Ա տարի, էջ 86) և 1908 թ. ( Բ տարի, էջ 117) հրատարակությունների մեջ։ Այդ հատվածը համապատասխանում է պոեմի 17-18, 23-24, 26-32, 35-36 տողերին։ Հատվածի տեքստային տարբերությունները.

18 Մի հին ծառ կա մենավոր։
23 Պարզ լեռնային մի վտակ
26 էն վըտակում կեսօրին,
29 Մեր գիժ, տկլոր խմբակով,
36-37 Նստում էն հին ծառի տակ։


«Մարո» պոեմի նույն հատվածը «Կեսօրին» խորագրով (18 տող) տպագրված է «Լուսաբեր» դասագրքի 1920 թ. (երրորդ տարի, 12֊րդ տիպ) հրատարակության մեջ։ Հատվածը համապատասխանում է պոեմի 17-36 տողերին։ Կրճատված են 29-30 տողերը։ Հատվածի տեքստային տարբերությունները.

17 Մեր գյուղից վեր մինչև էսօր
22 Հով է տալի մըշակին։
25 Խաղում կանչում մարգերին

29-30 տողերը չկան.
36-37 Նըստում էն հին ծառի տակ։

  1. [ոնց]