Էջ:Թումանյանի ԵԼԺ հ3.djvu/471

Այս էջը հաստատված է


Այնքան խորին-ահեղ խոսուն
(Որ իրանք են միշտ ասում)
Ոչ ոք նրանց չի հասկանում,
Եվ կյանքը [միշտ] նույնն է մնում...
[Եվ նույնիսկ նրանք պարապ ժամին
Առանցի քեզ...] <...>
20 Նույնիսկ... կեղծ ավյունով,
Ո՛չ- ի՞նչ ասի- կեղծ անունով
Երգ են գրում, ձայն են դնում-
Ու քեզ իսկի չեն էլ հարցնում...

  • * *

Ոչ մի պաշտոն ունես հաստատ,
Ոչ ցենզ ունես, ոչ ատեստատ-
Ոչ խմբագիր- ոչ օգնական
Ու «անհամեստ», հանդուգն այդքա՜ն...
Ինչ իրավունք ունես, որ դու այդքան հիմար լինես,
Պետք է մեր կյանքում խոսքեր,
30 Որ <...> մի աղմուկով,
Հիշոցներով, ծաղրով, թուքով <...>
_________
17 Եվ միշտ խավար, մութ են մնում.
24 Ոչ մի դիրք ունես հաստատ
30 Որ <...> ինչ աղմուկով