Էջ:Պարապ վախտի խաղալիք.djvu/67

Այս էջը հաստատված է
ՖՈՐԹՆ ՈՒ ԽՈԶԸ

Կով ու խոզ մեկ մարդ իր թավլեն արած՝
Կովին դարման էլ՝ չէ՛ր ածում առաջն։
Խոզին թեփ, գարի տալիս, չաղացնում։
Ֆորթն էս անիրավ գործքը որ տեսավ,
Մորը գանգատվեց ու մեկ օր ասավ։
«Ախըր կաթն ու եղ, մածունն էլ հետը
Հո մեզանից ա ստանում մարդը,
Էս ի՞նչպես բան ա, մեր միսն էլ ուտում,
Էլի էս խոզին ընդունում, սիրում»։―
    Համբերի՛ր որդի՛՝ վերջը կըտեսնիս»։
    Մերն ասեց նըրան, «ու լսիր խոսքիս,