Էջ:Ghazaros Aghayan, Collected works, vol. 3 (Ղազարոս Աղայան, Երկերի ժողովածու, հատոր 3-րդ).djvu/75

Այս էջը սրբագրված չէ


դերբայի, երկրաչափության, բնական գիտությունների, տրա¬ մաբանության, հոգեբա նության, փիլիսոփայության, քա¬ ղաքատնտեսության և հայոց եկեղեցական իրավունքի ա- ոարկանևրի համար։ Կարելի՞ է արդյոք մեր եկեղե՛ցական դասակարգի մեջ գտնել այնպիսիները, որ դասավանգեն այգ առարկաները էջմիածնի ճեմարանում։ Եթե գտնվի գեթ մեկը, նրան էլ այնպես կկտցահարեն ագռավները, որ. վրան փետուր չի մնալ, իսկ Օրմանյանի գաղափարով կաթողիկոսները կասեին. «Այդ հիմար առար¬ կաները չպիտի ըլլան ճեմարանում, ադոնցմե անաստվածու¬ թյուն կհոտի»։ Սրա շնորհիվ և սրա շրովն էր, որ ճեմարա¬ նի բնագետ տեսուչն ուրացավ իր մասնագիտությունը։ Ո՛չ, ազգը մի հոտ չէ, և եկեղեցականությունը նրա հո- վՒվը ւէ։ Ազգն ինքն է եկեղեցին, իսկ եկեղեցականները1 նրա սպասավորներն են։ Ով այսպես չի նայում բանի վրաճ նա կարող չէ մտերմությամբ ծառայել ազգին։ 1911