Էջ:Ghazaros Aghayan, Collected works, vol. 4 (Ղազարոս Աղայան, Երկերի ժողովածու, հատոր 4-րդ).djvu/662

Այս էջը սրբագրված չէ


հ. 5, էջ 87)։ €Մոլրճ»-ից արտատպվելիս' նորից ուշադիր չսրբագրվելու հետևանքով է, որ Աղայանի այգ գիրքը լույս է տեսել բազմաթիվ վրիպակm ներով ու բառերի աղավաղումներով, որոնց մասին վկայում է գրքին կցված երկու էջանոց աՎրիպակներ» ցանկըt 22. ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԹՈԻՄԱՆՑԱՆԻՆ (638-540) Տպագրվել է «Խորհ, դպրոց» թերթի 1936 թ. հուլիսի 7֊ի միացյալ № 31 — 32, այնուհետև <րԳրական ժառանգությունն, 1-ին գիրք, 1940 թ*, էջ SOI—502 և ապա' «Երկերդ, 4, էջ 492—494։ Էշ 538. «...Նամակդ ստացա» — խոսքը Հ. Թուման լան ի 1894 թ. մարտի 4-ի նամակի մասին է (տես Թուման յան, «Երկերի ժողովածում, հ. 5, էջ 87—88) գրված ի պատասխան Աղայանի ն. թ. փետրվարի սկզրին գրած նամակի* էշ 539. «Ինչո՞ւ ես ուզում իմանալ, թե... ե՞րբ եմ ոկսել»—Թումանյանն իր վերոհիշյալ նամակի վերջում գրում է, «րնամակումդ չմոռանաս հիշել, թե' ե րբ ես սկսել քո գրական գործունեությունըմ։ Ըստ երևույթին մտադրու թյուն է եղել նախապատրաստելու և նշելու Աղայանի գրա կան-մանկավարժական գործունեության 35-ամյակը, որ լրանալու էր 1897 թ.։ - «Ես ապրելու եմ մինչև 1912 թվականը» — զարմ անալի կանխազգա¬ ցում. Աղայանը սխալվել էր մոտ մեկ տարով միայն, նա հանկարծամահ է լինում 1911 թ. հուլիսի Յ֊ին (հ. տ. հունիսի 20-ին)։ — «Արասխանյանցբ իր վերշին նամակով Ֆ|ւլիս|ի դեմ...» —Փիլիպոս Վարդազարյանը, Ավետիք Արասխանյանի հետ կնքած պայմանագրի համա¬ ձայն, «Մուրճ» ամսագրի հրատարակիչն էր։ 1893 թվի վերջում նրանց միջև անհամ աձա յնո ւ թյ ոլն է առաջանում, նրանք գժտվում են և հրապարակային սուր վեսի բռնվում (էՄոլրճմ-ի հրատարակության հարցերի շուրջը։ Ինչպես Թուման չանը, նույնպես և Աղայանը ծագած վեճի մեջ անիրավացի մեղա¬ վոր էին համարում Արասխանյանին։ Աղայանն իր կարծիքն է հայտնում պատասխանելով Թուման յանի' 1894 թ. մարտի 4-ի նամակում իրեն տրված ալն հարցին, թե' «Ֆիլիպի և Արասխանյանի վեճի մասին ի*նչ կարծիք ու- նիս...» (Հովհ. Թո լման յան — շԵրկերի ժողովածու» հ. 5. էջ 88)։ Աղայանի հիշատակած' «րԱրասխանյանի վերջին նամակը» Փ. Վ ա ր գա զար յանի դեմ տպագրված է ((Մուրճ» ամսագրի 1894 թ., JW 2, էջ 291~307 և 328—329։ Էշ 539. «Իմ վարձն ո՞վ պիտի տա» — խոսքն իր ինքնակենսագրության (<րԻմ կյանքի գլխավոր դեպքերը») համար ստանալիք հոնորարի մասին է, որ վճարելու էր <(Մուրճ»-ի հրատարակիչ Փիլիպոս Վարգազարյանը և կամ ամսագրի խմրագիր Ավ. Արասխանյանը։ նրանց գժտվելոլ-վեճի հետևանքով անորոշ էր մնո։մ, թե նրանցից ո*վ էր վճարելու Աղա յանին հւսսանելիք հո- նորարըէ 602