Այս էջը հաստատված է

Ու գտա որ
Մեծ Բնակիչն երկնավոր
Նվա՛զ հարուստ էր քան ես.
Իր Տիեզերքն, իրավ որ,
Այնչա՜փ էր փոքր՝ համբույրես…

ԿՅԱՆՔԸ ԵՐԱԶ Է

Սերն իսկ, այս գիշեր,
Չունի ինձ հրավեր…
Մեռած են աղվոր
Իղձերը բոլոր.
Ու Ձայնը նորեն
Մութ հեռուներեն
Նույն քանը կ’ըսե.
— Կյանքը երա՜զ է…

ԽՆԴՐԱՆՔ

Ծունկերուդ վըրա
Քընանա՜մ նորեն.
Հոգիս կը վախնա
Այս մո՜ւթ գիշերեն։

Ծունկերուդ վըրա
Թույլ տուր որ մոռնամ
Թե մահը կուգա
Ալ վերջին անգամ:

Երգե՜, սիրական,
Քընանա՜մ նորեն.
Դևե՜ր կ’երևան
Գիշերին խորեն…