Էջ:Mikael Nalbandian, vol. 2.djvu/281

Այս էջը սրբագրված չէ

Հուրդ քաղաքացեայա համորեն , յառնել ոչ եթե ընդդէմ թշնամեյա , այլ ի պաշտապանուրին զրկելույս . մինչև զանձինս ևս դնել ի վերայ միաբանությանս մերոյ, գրեցին ի հռովն և զգիրեն քարալաշի 600 ղուռուշ ծախելով առաքեցին ի Պուքրէջ աո Ծլքենի խանն, զի անձամբ տարցե ի հռովմ , և փաստաբանելա արահսցէ զոր Կարեն : Դարձեալ առաքեցին և զայլ գիր դէպուղին ի հռովմ և կրկին ևս առաքեցին և ունին առաքել: Այս ամենային եդև և լինի , բայց ընդ վայր , զի կամ ի դերև ելանէ. կամ րազում ժամանակաց ակնկալէ ըստ սովորության տեղտյոդ , որպէս և ցուցանեն գորձք որ գորձեցար յառաջ ժամանակա : Ապաքէն Աբրանամ նաթողիոս Լիբանտնո , վառն դատի միոյ ժամու զերիս ամո պարավանդեցավ այգր, և հուսկ զնկի առանց կոչման ել բռնի յատեան դոզա. և ի միջոյ կիսոյ ժամու էառ, զոր խնդրէրն, զի պատրաստ էր ամենայն: Ապա բացեալ զգլուխ իտ յատենի անդ ասաց. Գոհանամ զքէն տէր, զի ի կամիլ զգատ մեր մեծ, զոր ունէաք ընդ քեզ. եկիր յարևելս վճարեցեր զամենայն, ապա եթե վրիպել գայիր աստ, մինչ ի կատարած աշխարհի տևէր այն: Դոքտ իրատունս ունին այսպէս վարելոյ զի իմաստութեամբ գործեն, իսկ ազգ մեր մանավանդ Արևելայք, մտոք զորատր, ոչ իրավունս գիտեն և ոչ զիմաստութին ճանաչեն, զոր ինչ ինքեանց հանոյ տեսանեն և ականջաց իվրեանց յարմարատր, փարին զնովավ, ապա թէ այլազգ ինչ, մերժեն: Յատուր միում ի ժողովն Մանուկեանց եհարց եղբայր նորա Մաթոս ազայն.-Ի Վահանի- Ասէ- որպէս լսեմ, գրեալ է կարգ դարուց եկեղեցտյն Հայոց անմոլար իջեալ, և զիարդ լինիցի այս: Ետու պատասխանի, <այդ քեզ անհասկանալի է> (դեմիրտէն պիր լեպլեպի. հեր տիշ չիյնեմեզ):