«Էջ:Թումանյանի ԵԼԺ հ1.djvu/32»–ի խմբագրումների տարբերություն

չ
Առանց խմբագրման ամփոփման
չ
չ
Էջի մարմին (ներառվելու է).Էջի մարմին (ներառվելու է).
Տող 5. Տող 5.
   
   
 
{{poemx|ՆԱՀԱՏԱԿ|<poem>
 
<center>I</center>
 
Փարթամ Կովկասի պարզ երկնքի տակ,
 
Երկնաբերձ լեռան զառիվայր կրծքին,
 
Հանգչում է վաղուց մի սուրբ նահատակ,
 
Կուսական և թավ ծմակի միջին։
   
 
{{տող|5}}Քանդված է մատուռն, քարերը ցրված,
<center>ՆԱՀԱՏԱԿ</center>
 
 
Եվ ավերակի վերա սգառած,
 
Կանաչ բաղեղով խստապինդ գրկված
 
Նիրհում էր ուռին ճյուղերը փռած։
   
 
Խոնարհված էր խաչն յուր պատվանդանից
 
{{տող|10}}Եվ ընկած հեռու սուրբ ավերակից,
 
Իսկ գերեզմանը մեծ նահատակի
 
Մամռոտ նայում էր խաշամի տակից։
   
 
Գիշերներն այնտեղ կանթեղ չէր վառվում,
<center>I</center>
 
 
Այցելում էին նրան երեները,
<br />Փարթամ Կովկասի պարզ երկնքի տակ,
 
 
{{տող|15}}Եվ միշտ հանգստյան երգ էր հորինում
<br />Երկնաբերձ լեռան զառիվայր կրծքին,
 
 
Քամին, շարժելով լայն տերևները։
<br />Հանգչում է վաղուց մի սուրբ նահատակ,
 
<br />Կուսական և թավ ծմակի միջին։
 
<br />
 
<br />Քանդված է մատուռն, քարերը ցրված,
 
<br />Եվ ավերակի վերա սգառած,
 
<br />Կանաչ բաղեղով խստապինդ գրկված
 
<br />Նիրհում էր ուռին ճյուղերը փռած։
 
<br />
 
<br />Խոնարհված էր խաչն յուր պատվանդանից
 
<br />Եվ ընկած հեռու սուրբ ավերակից,
 
<br />Իսկ գերեզմանը մեծ նահատակի
 
<br />Մամռոտ նայում էր խաշամի տակից։
 
<br />
 
<br />Գիշերներն այնտեղ կանթեղ չէր վառվում,
 
<br />Այցելում էին նրան երեները,
 
<br />Եվ միշտ հանգստյան երգ էր հորինում
 
<br />Քամին, շարժելով լայն տերևները։
 
 
   
 
<center>II</center>
 
<center>II</center>
<br />Այդ լուռ ու խաղաղ վայրում մենացած,
+
Այդ լուռ ու խաղաղ վայրում մենացած,
<br />Երկար ժամանակ աստուծո մարդու
+
Երկար ժամանակ աստուծո մարդու
<br />Անչուք շիրիմը մարդկանցից մնաց
+
Անչուք շիրիմը մարդկանցից մնաց
<br />Անհայտ և անզարդ, առանց այցելու։
+
{{տող|20}}Անհայտ և անզարդ, առանց այցելու։
  +
</poem>}}
3369

edits