«Կանչ (Հովհաննես Թումանյան)»–ի խմբագրումների տարբերություն

Առանց խմբագրման ամփոփման
{{Վերնագիր
|title=Կանչ
|section =
|previous = [[Երգչի վրեժը]]
|next = [[«Սիրելի ընկեր, շատ ոգևորվել...»]]
|next =
|notes = Աղբյուր. <span title="Հովհաննես Թումանյան, Երկերի լիակատար ժողովածու">ԵԼԺ</span> <span title="հատոր առաջին">հ1</span>, էջ [[Էջ:Թումանյանի ԵԼԺ հ1.djvu/87|85]], <span title="ծանոթագրություն">ծ.</span> ― էջ [[Էջ:Թումանյանի ԵԼԺ հ1.djvu/575|565]]
|notes =
|author =Հովհաննես Թումանյան}}
 
{{poemx|ԿԱՆՉ|<poem>
<div style="padding-left:2em">
<poem>
Եթե կաս, աստված,
Եվ չես ստեղծել
Արտասուք ու լաց,
Հեծել, անիծել,
{{տող|5}}Թե չար նախանձի
Թույնով մահացու
Դու չես վարակել
Պարզությունն հոգու,
Թե դու չես ասել,
{{տող|10}}Որ կյանքը այսպես
Լինի անսպառ
Տանջանքի հանդես,-
Մեղմացրու մարդկանց
Կիրքն ամբարտավան,
{{տող|15}}Եթե աստված ես
Դու խաղաղության։
 
Տե՛րՏե՜ր արագահաս,
---------
 
Տե՛ր արագահաս,
Աստված արդարի,
Ո՞ւր ես, եթե կաս.
{{տող|20}}Ես աղոթք արի,
Բայց սրածության
Ահարկու ձայնից
Խլացավ իսկույնանդորր
Իմ աղոթքն անբիծ.
{{տող|25}}Եվ ես, վայրենի
Կրքից կատաղած,
Ամբարիշտների
Քարերից փախած,
Քո անվան հուսով
{{տող|30}}Կռվեցի երկար,
Պարծեցա քեզնով,
Սակայն դու չեկար։
Էլ ինչո՞ւ եմ ես
Տառապում այսքան,
{{տող|35}}Եթե աստված ես
Դու անմեղության։-
 
---------
 
Ինչո՞ւ տակավին
Չես պատժում չարին,
{{տող|40}}Ո՞ւյժդ է պակասում,
Թե՞ չենք աղերսում։
Ինչո՞ւ չես գալիս,
Ո՞ւր ես, եթե կաս,
Թե դո՛ւ չես տալիս
Խեղճին պատուհաս.
Թե չարագործին
Դո՛ւ չես տվել սուր,
Որ խաղաղ հոգին
{{տող|45}}Սարսափի իզուր.
Թե՞ դու չըգիտես,
Որ այստեղ, երկրում
Մարդը ժպտերես
Մարդ է գիշատում.
{{տող|50}}Դե արի՛ ու տե՛ս,.
Զարկի՛ր ու շանթի՛ր,
Եթե աստված ես
Դու վըրեժխնդիր։
</poem>|1891}}
 
</poem>
</div>
 
[[Կատեգորիա:Հովհաննես ԹումանյանԹումանյանի բանաստեղծություններ]]
''1891''
[[Կատեգորիա:Հովհաննես Թումանյան]]