«Էջ:Թումանյանի ԵԼԺ հ3.djvu/264»–ի խմբագրումների տարբերություն

(Pywikibot touch edit)
Էջի կարգավիճակԷջի կարգավիճակ
-
Չսրբագրված
+
Սրբագրված
Էջի մարմին (ներառվելու է).Էջի մարմին (ներառվելու է).
Տող 1. Տող 1.
  +
{{Poemx||<poem>Եվ դուրս քաշեցին հազիվ երկուսին.
Եվ դուրս քաշեցին հազիվ երկուսին. Սարոն էր մեկրն, իսկ մյուսն Անուշի 330 Հարազատ եղբայր — գառնարած Մ ոսին։ Հարսաւնքավորր պարսպի նման Կանգնած բաժանվեց երկու բանակի, Եվ յուրաքանչյուրն ընտրեց փահլևան Ու ոգևորեց տղերանց մեկին։ Գոռում են, զոռում երկու բանակից,— ((Սրտապինդ կացե՛ք, մի՛ վախեք տղերք»Ւ Իսկ նորահարսի փարղի քամակից նայում են անթիվ հարսն ու աղջկերք։ Եվ պտտվում են (այն հրապարակում 340 Արջերի նման երկու հովիվներ,
 
  +
Սարոն էր մեկըն, իսկ մյուսն Անուշի
Իսկ ժողովուրղր դեռ աղաղակում, Քաջալերում է ((ջա՛ն վւահլևաններ»։
 
  +
{{տող|330}}Հարազատ եղբայր-գառնարած Մոսին։ Հարսանքավորը պարսպի նման
տաքանում են տղերքր սաստիկ, Չռւխի քղանցքք պինդ հավաքելով Զարկում են գետնին ձեռքերր հաստլիկ, Որ ցամաքեցնեն քրտինքր հողով։ Երակների մեջ կրակ է վաղում, Իսկ ականջները կարմրել են արդեն, Կատաղի թափով իրար են հասնում, 350 Հենց որտեղ որ է միմյանց կրջարղեն,.* Ընկերների մեջ օրենք է շատ հին, Որ այսպիսի մեծ բազմության միջում Չրպետք է գետնին զարկել րնկերին, Այլ պետք է անել հարկավոր զիջում։ Մոռացավ Աարոն օրենքն ու աշխարք, Երբ կանա՛նց միջին Անուշին տեսավ. Սիրտր սկսեց բաբախեք արագ, Աչքերն արյունով իսկույն լցվեցավ* Եվ այսպես, մինչգեռ անհոգ էր Մոսին֊ 360 Աա ըոն յուր բոլոր ուժր հավաքեց, Ուջեն քաշելով, հանկարծ րնկերին Գետին տապալեց ու կրծքին չոքեց։
 
  +
Կանգնած բաժանվեց երկու բանակի,
258
 
  +
Եվ յուրաքանչյուրն ընտրեց փահլևան
  +
Ու ոգևորեց տղերանց մեկին։
  +
Գոռում են, գոռում երկու բանակից,-
  +
«Սրտապինդ կացե՛ք, մի՛ վախեք տղերք»
  +
Իսկ նորահարսի փարդի քամակից
  +
Նայում են անթիվ հարսն ու աղջկերք։
  +
Եվ պտտվում են լայն հրապարակում
  +
{{տող|340}}Արջերի նման երկու հովիվներ,
  +
Իսկ ժողովուրդը դեռ աղաղակում,
  +
Քաջալերում է «ջա՛ն փահլևաններ»։
  +
Տաքանում են տղերքը սաստիկ,
  +
Չուխի քղանցքը պինդ հավաքելով
  +
Զարկում են գետնին ձեռքերը հաստլիկ,
  +
Որ ցամաքեցնեն քրտինքը հողով։
  +
Երակների մեջ կրակ է վազում,
  +
Իսկ ականջները կարմրել են արդեն,
  +
Կատաղի թափով իրար են հասնում,
  +
{{տող|350}}Հենց որտեղ որ է միմյանց կըջարդեն... Ընկերների մեջ օրենք է շատ հին,
  +
Որ այսպիսի մեծ բազմության միջում
  +
Չըպետք է գետնին զարկել ընկերին,
  +
Այլ պետք է անել հարկավոր զիջում։
  +
Մոռացավ Սարոն օրենքն ու աշխարք,
  +
Երբ կանանց միջին Անուշին տեսավ.
  +
Սիրտը սկսեց բաբախել արագ,
  +
Աչքերն արյունով իսկույն լցվեցավ.
  +
Եվ այսպես, մինչդեռ անհոգ էր Մոսին,
  +
{{տող|360}}Սարոն յուր բոլոր ուժրը հավաքեց, Ուջեն քաշելով, հանկարծ ընկերին
  +
Գետին տապալեց ու կրծքին չոքեց։</poem>|}}
233

edits