«Էջ:Թումանյանի ԵԼԺ հ3.djvu/440»–ի խմբագրումների տարբերություն

(Pywikibot touch edit)
Էջի կարգավիճակԷջի կարգավիճակ
-
Չսրբագրված
+
Սրբագրված
Էջի մարմին (ներառվելու է).Էջի մարմին (ներառվելու է).
Տող 1. Տող 1.
՛նրանց բանն այնտեղ ի՞նչպես կըլիներ. Կարո՛ղ ենք այնտեղ նրանց Համար էլ, Թեկուզ ապաոիկ, միշտ ապրուստ ճարել։
+
{{Poemx||<poem>Նրանց բանն այնտեղ ի՞նչպես կըլիներ.
  +
Կարո՞ղ ենք այնտեղ նրանց համար էլ,
— Ո՛՛չ, երբ Պառնասի գագաթ վերանաս, Զավակներ ու կին պիտի մոռանաս.,,
 
  +
Թեկուզ ապառիկ, միշտ ապրուստ ճարել։
— Այ անգութ Մ ուղա, անխի ղճ, անարղար,
 
  +
-Ո՛չ, երբ Պառնասի գագաթ վերանաս,
480 Մեր գյուղի տրզետ քյոխվից էլ վատթար. Ասա մի տեսնեմ, ի նչ իմ արել ես, Որ տանից տեղից մենակ աքսորես։ Չէ՛, լավ է կըրկին, որ այստեղ մընամ, Ծաղր՛ի, նեղության մի կերպ դիմանամ, Քան մենակ երկինք վերանամ քեզ հետ։
 
 
Զավակներ ու կին պիտի մոռանաս...
— Քո կամքը լինի, ո վ ազատ պոետ։ Ընտրիր ուր կուզես, երկինք թե երկիր, Բայց միշտ, ամեն տեղ քո երգը երգիր Ու բարձրից նայիր կյանքի տագնապին։
 
  +
-Այ անգութ Մուզա, անխիղճ, անարդար,
490 Հիշիր սոսկալի այն չար վիշապին,
 
  +
Որ մանուկ օրից, անդադար, անքուն Հետևում էր միշտ երգի աստըծուն, Մինչև որ նորա նետից շանսատակ Ընկավ Պառնասի անդունդը անտակ։ Այդպես աննըկուն մնա՛ միշտ, պոետ. Մի՛ ընկնիր մարդկանց չնչին կրրքի հետ.
 
  +
{{տող|480}}Մեր գյուղի տըգետ քյոխվից էլ վատթար.
  +
Ասա մի տեսնեմ, ի՞նչ իմ արել ես,
  +
Որ տանից տեղից մենակ աքսորես։
  +
Չէ՛, լավ է կըրկին, որ այստեղ մընամ,
  +
Ծաղր՛ի, նեղության մի կերպ դիմանամ,
  +
Քան մենակ երկինք վերանամ քեզ հետ։
  +
-Քո կամքը լինի, ո՜վ ազատ պոետ։
  +
Ընտրիր ուր կուզես, երկինք թե երկիր,
  +
Բայց միշտ, ամեն տեղ քո երգը երգիր
  +
Ու բարձրից նայիր կյանքի տագնապին։
  +
 
{{տող|490}}Հիշիր սոսկալի այն չար վիշապին,
  +
Որ մանուկ օրից, անդադար, անքուն
  +
Հետևում էր միշտ երգի աստըծուն,
  +
Մինչև որ նորա նետից շանսատակ
  +
Ընկավ Պառնասի անդունդը անտակ։
  +
Այդպես աննըկուն մնա՛ միշտ, պոետ.
  +
Մի՛ ընկնիր մարդկանց չնչին կըրքի հետ.
 
Կանգնիր միշտ վերև
 
Կանգնիր միշտ վերև
 
Ու, ինչպես արև,
 
Ու, ինչպես արև,
Նայիր լուսավոր, 500 Պ այծառ ու հրզոր.
+
Նայիր լուսավոր,
  +
{{տող|500}}Պայծառ ու հըզոր.
Քո կոչումն է ղա.
+
Քո կոչումն է դա.
Եվ, ինձ Հավատա, Բոլոր գանձերը, գոհարներն անգին Չարժեն խանգարված քո ներշընչանքին։
 
  +
Եվ, ինձ Հավատա,
Ա՛յ ղու սատանա, է՞լ կուզես խաբել, Սիրուն խոսքերով աչքերրս կապել.
 
  +
Բոլոր գանձերը, գոհարներն անգին
 
Չարժեն խանգարված քո ներշընչանքին։
 
-Ա՛յ դու սատանա, է՞լ կուզես խաբել,
  +
Սիրուն խոսքերով աչքերըս կապել.
 
Այ դու կեղծավոր, չըքնաղ անպիտան,
 
Այ դու կեղծավոր, չըքնաղ անպիտան,
  +
428
 
  +
</poem>|}}
435

edits