«Էջ:Թումանյանի ԵԼԺ հ3.djvu/483»–ի խմբագրումների տարբերություն

չ (→‎top: clean up, փոխարինվեց: մեշ → մեջ (2) oգտվելով ԱՎԲ)
Էջի կարգավիճակԷջի կարգավիճակ
-
Չսրբագրված
+
Սրբագրված
Էջի մարմին (ներառվելու է).Էջի մարմին (ներառվելու է).
Տող 1. Տող 1.
  +
{{Poemx||<poem>{{Կենտրոն|<9>}}
<9>
 
 
{{Կենտրոն|Պոեմի սկզբի և վերջի մի այլ ինքնագիր}}
Ասավ, չքաոավ ու տեսնեմ մեկ էլ Կանգնած եմ կրկին էմենակվ իմ տան մեջ Ու հետրս իմ հոգսերր հին <Հ« .
 
 
Նըստած եմ հիմի ու միտք եմ անում,
10 Ասավ, չըքացավ ու տեսնեմ էլ ետ
 
  +
Միտք եմ անում, մի՜տք, ու չեմ կարենում
Կանգնած <Հեմ մենակ՝Հ> ու հոգսերըս ինձ հետ։
 
  +
Մի հընար գըտնեմ, ցավերքս հոգամ։
տարբերությունները
 
  +
Վեր կենամ, ասի, մեկի մոտ գընամ,
էս. '.,'■<. դերանունների և նրանցից ստեղծված բառաձևերի փոխարեն i յ£ .ստարակաՐյան մեջ ամենուր
 
  +
Կըրկին պարտք անեմ, գլուխը քարը
այս, այն, այսպես, այնժամ և այլն։ Քս֊ի փոխարեն ամենուր՝ fll
 
  +
Մինչև որ տեսնենք ինչ կրլնի ճարը։
32 Երբ Գ°բի դառա ես քու քընարին,
 
  +
***
118 Եվ ես խրտնած, խենթ երեխա՝
 
  +
Ասավ, չքացավ ու տեսնեմ մեկ էլ
234 Որքան ծաղրում ենք, նրրանք չեն լըռում,
 
 
Կանգնած եմ կրկին [մենակ] իմ տան մեջ
270 — բանաստեղծ եմ ես, ասացի հըպարտ։
 
  +
Ու հետըս իմ հոգսերր հին <...>
318 ^աՏՅ ես ունիմ կին, շատ երեխաներ,
 
  +
1 նրսաած եմ մի օր ու միտք եմ անում
 
 
{{տող|10}}Ասավ, չըքացավ ու տեսնեմ էլ ետ
8ա Մենակ կանգնած եմ կրկին իմ տան մեջ
 
 
Կանգնած <եմ մենակ> ու հոգսերըս ինձ հետ։
  +
 
{{Կենտրոն|ԲԹ տարբերությունները}}
 
էս է դերանունների և նրանցից ստեղծված բառաձևերի փոխարեն
  +
այս ստարակաթյան մեջ ամենուր`
 
այս, այն, այսպես, այնժամ և այլն։
  +
Քս-ի փոխարեն ամենուր՝ քո
  +
 
{{տող|32}}Երբ գերի դառա ես քու քընարին.
 
{{տող|118}}Եվ ես խրտնած, խենթ երեխա՝
 
{{տող|234}}Որքան ծաղրում ենք, նըրանք չեն լըռում,
 
{{տող|270}}-Բանաստեղծ եմ ես, ասացի հըպարտ։
 
{{տող|318}}Բայց ես ունիմ կին, շատ երեխաներ,
  +
__________
  +
{{տող|1}}Նըսաած եմ մի օր ու միտք եմ անում
  +
{{տող|8}}ա Մենակ կանգնած եմ կրկին իմ տան մեջ
 
բ Հանկարծ կանգնած եմ կրկին իմ տան մեջ
 
բ Հանկարծ կանգնած եմ կրկին իմ տան մեջ
Տ Ու հետրս իմ ցա<Լվերը՝^> հին.
+
{{տող|9}}Ու հետրս իմ ցա<վերը> հին.
  +
</poem>|}}
469
 
Պոեմի սկզբի և վերջի մի այլ ինքնագիր
 
Նըստած եմ հիմի ու միտք եմ անում, Միտք եմ անում, մի՜տք, ու չեմ կարենում Մի հընար գըտնեմ, ցավերքս հոգամ։ Վեր կենամ, ասի, մեկի մոտ գընամ, Կըրկին պարտք անեմ, գլուխը քարը Մինչև որ տեսնենք ինչ կրլնի ճարը։