«Էջ:Muratsan, vol. 6.djvu/233»–ի խմբագրումների տարբերություն

Առանց խմբագրման ամփոփման
 
Էջի մարմին (ներառվելու է).Էջի մարմին (ներառվելու է).
Տող 1. Տող 1.
 
մարդու դեմ բռնություն դործ դնել, ո՞ւր մնաց թե հանգիստ ու խաղաղ գյուղացու դեմ։ Անտառի պահպանության վերաբերմամբ որևէ մեկի կողմից անկարգություն տեսած մամանակ, նա կարող է այդ մասին հայտնել վերակացուին կամ անտառապետին, բայց յուր ձեռքով դատաստան անել նա բնավ իրավունք չունի։
 
մարդու դեմ բռնություն դործ դնել, ո՞ւր մնաց թե հանգիստ ու խաղաղ գյուղացու դեմ։ Անտառի պահպանության վերաբերմամբ որևէ մեկի կողմից անկարգություն տեսած մամանակ, նա կարող է այդ մասին հայտնել վերակացուին կամ անտառապետին, բայց յուր ձեռքով դատաստան անել նա բնավ իրավունք չունի։
  +
 
— Կըլնի էդ հմմեն դրուստ ես ասում, ես էլ դինամ օրենքի մեջ անարդար բան չի ըլնի, համա մեզնից ո՞ր մեկս ա օրենք խասկնում, յա թե չէ էն ղադը մեշեն մեր ձենը ո՞վ ա հիմանում, մեր գանգատն ո՞վ ա լսում։ Բան ա, թե հուջաթ ենք անում (հակառակում), յա ահ տալում թե՝ կեթանք մեջաբեկին գանգատ, էն իր դոշի կպած զատը նշանց ա տալում ու ասում.— «էս զնակը տենո՞ւմ ես, էս հմմեն մարդու չեն տալում, ինձի որ տվել են, ընդուր խամարա, որ ի′մալ ուզենամ՝ էստով անիմ, թեկուզ սաղ աշխարհը քանդեմ, ո՞րը կարանա առաջս կանգնել»։ Հիմի աղա′, ես որ հառեջ ասեցի, որ մեր մեջ մարդ չունինք, մեջքներիս դայաղ տվող չունինք, դու ինձի մեղ իր դնում. համա տեսնում ես, որ քե նման մե խատ գրի սև ու սիպտակը ճանաչող, դիվան դատաստան խասկըցող մեր մեջ նստած հլներ ու ինձի ասեր, օրենքի մեջ դրած ա,՛ որ դու քո չորս մանեթով կարաս քառսուն խատ գուզ ծառը կտրել, թե աբեզչիկը իրավունք չունի քե զարկելու, պրատակոլ շինելու, յա նաբախտ դնելու, ես էլ էն վախտ ասլան կդառնայի, մե աբեզչիկը չէ, թեկուզ տասն էլ, վրես գային, հմմենի ջուղաբը (պատասխանը) կտայի։
 
— Կըլնի էդ հմմեն դրուստ ես ասում, ես էլ դինամ օրենքի մեջ անարդար բան չի ըլնի, համա մեզնից ո՞ր մեկս ա օրենք խասկնում, յա թե չէ էն ղադը մեշեն մեր ձենը ո՞վ ա հիմանում, մեր գանգատն ո՞վ ա լսում։ Բան ա, թե հուջաթ ենք անում (հակառակում), յա ահ տալում թե՝ կեթանք մեջաբեկին գանգատ, էն իր դոշի կպած զատը նշանց ա տալում ու ասում.— «էս զնակը տենո՞ւմ ես, էս հմմեն մարդու չեն տալում, ինձի որ տվել են, ընդուր խամարա, որ ի′մալ ուզենամ՝ էստով անիմ, թեկուզ սաղ աշխարհը քանդեմ, ո՞րը կարանա առաջս կանգնել»։ Հիմի աղա′, ես որ հառեջ ասեցի, որ մեր մեջ մարդ չունինք, մեջքներիս դայաղ տվող չունինք, դու ինձի մեղ իր դնում. համա տեսնում ես, որ քե նման մե խատ գրի սև ու սիպտակը ճանաչող, դիվան դատաստան խասկըցող մեր մեջ նստած հլներ ու ինձի ասեր, օրենքի մեջ դրած ա,՛ որ դու քո չորս մանեթով կարաս քառսուն խատ գուզ ծառը կտրել, թե աբեզչիկը իրավունք չունի քե զարկելու, պրատակոլ շինելու, յա նաբախտ դնելու, ես էլ էն վախտ ասլան կդառնայի, մե աբեզչիկը չէ, թեկուզ տասն էլ, վրես գային, հմմենի ջուղաբը (պատասխանը) կտայի։
 
Ա՛յ էն վախտ իմ հառիքի վրա դուզը ձողեր կըլնեն, հմմենն էլ մոտիկ֊մոտիկ շարած, ղայիմացրած, խողն էլ վերևից չէր թափվի, ես էլ պատվական ղոնախի կուշտ սև էրես չէի մնա։
 
Ա՛յ էն վախտ իմ հառիքի վրա դուզը ձողեր կըլնեն, հմմենն էլ մոտիկ֊մոտիկ շարած, ղայիմացրած, խողն էլ վերևից չէր թափվի, ես էլ պատվական ղոնախի կուշտ սև էրես չէի մնա։