«Էջ:Muratsan, vol. 6.djvu/34»–ի խմբագրումների տարբերություն

 
 
Էջի կարգավիճակԷջի կարգավիճակ
-
Սրբագրված
+
Հաստատված
Էջի մարմին (ներառվելու է).Էջի մարմին (ներառվելու է).
Տող 1. Տող 1.
  +
{{Պիես|
դաշտը, մանավանդ ա’յն ժամանակ, երր այնտեղ դարր-
 
  +
ՌՈԻԶԱՆ.— +Օ՜ , ինչպե՜ս ոգևորում ես դու ինձ... կցանկանայի լինել մի զինվոր և կռվել քո դրոշի տակ... Բայց ասա’ ինձ. ինչ ելք ունեցավ քո արշավանքը, և ի՞նչ հաջողություն
նրվում է հայրենիքի փառքն ու փրկությունը...
 
 
ՌՈԻԶԱՆ.– Օ՜ , ինչպե՜ս ոգևորում ես դու ինձ... կցանկանայի
 
լինել մի զինվոր և կռվել քո դրոշի տակ... Բայց ասա’
 
ինձ. ինչ ելք ունեցավ քո արշավանքը, և ի՞նչ հաջողություն
 
 
քո սուրը։
 
քո սուրը։
 
ՆԵՐՍԵՀ. +Մի թե հաղթվելուց ետ քո աչքին կերևայի՞։
 
 
ՌՈՒԶԱՆ. +(հրճվանքով) Ուրեմն հաղթությա՞մբ վերադարձար։
ՆԵՐՍԵՀ. Մի թե հաղթվելուց ետ քո աչքին կերևայի՞։
 
 
ՆԵՐՍԵՀ. +Այո‘, քեզ համար, իմ պաշտելի կույս։
 
 
ՌՈԻԶԱՆ. +Կեցցե‘ս, իմ քաջ, և ուրեմն թշնամին անհետացա՞վ մեր սահմաններից։
ՌՈՒԶԱՆ. (հրճվանքով) Ուրեմն հաղթությա՞մբ վերադարձար։
 
 
ՆԵՐՍԵՀ. +Անհետացավ իսպառ։
 
 
ՌՈՒԶԱՆ. +Եվ ժողովուրդն այսուհետև պիտի ապրի խաղաղության մե՞ջ։
ՆԵՐՍԵՀ. Այո‘ , քեզ համար, իմ պս!շտելի կույս։
 
 
ՆԵՐՍԵՀ. +Անշուշտ։
 
 
ՌՈԻԶԱՆ. +Եվ գեղջուկն յուր դաշտը կհերկե հանգիստ, իսկ մշակն յուր արտը կհնձե ապահո՞վ...
ՌՈԻԶԱՆ. Կեցցե‘ս, իմ քաջ, և ուրեմն թշնամին անհետացա՞վ
 
 
ՆԵՐՍԵՀ. +Ոչ ոք այլևս չի խանգարիլ նրանց։
մեր սահմաններից։
 
  +
ՌՈՒԶԱՆ.— +Ո՛վ իմ աննման, այժմ ավելի քան երբեք սիրում եմ քեզ, և եթե իմ այս սրտի փոխարեն կյանքս էլ պահանջեիր, սիրով կնվիրեի քեզ, իբրև ժողովրդայն ազատարարին... դեհ, այժմ պատմիր ինձ քո արշավանքի մանրամասնությունը։
 
 
ՆԵՐՍԵՀ. +Ամենայն սիրով... բայց իշխանները գալիս են, դեռ դիմավորենք նրանց։
ՆԵՐՍԵՀ. Անհետացավ իսպառ։
 
  +
{{Կենտրոն|'''ՏԵՍԻԼ Ե'''
 
 
'''Առաջինները, Ջալալ, Մամքան, Թեճի, Զաքարե,'''
ՌՈՒԶԱՆ. Եվ ժողովուրդն այսուհետև պիտի ապրի խաղաղության մե՞ջ։
 
 
'''Սմբատ, Պապաք, Համատուն, Ումեկ'''}}
 
  +
ՋԱԼԱԼ.— +Իշխաններ, դուք ճանաչում եք այն երիտասարդին (մատնացույց անելով Ներսենի վրա): Յուր մանկության հասակից, ճանաչում եք և նրա հինավուրց ազգատոհմը:
ՆԵՐՍԵՀ. Անշուշտ։
 
  +
}}
 
ՌՈԻԶԱՆ. Եվ գեղջուկն յուր դաշտը կհերկե հանգիստ, իսկ
 
մշակն յուր արտը կհնձե ապահո՞վ...
 
 
ՆԵՐՍԵՀ. Ոչ ոք այլևս չի խանգարիլ նրանց։
 
 
ՌՈՒԶԱՆ.– Ո՛վ իմ աննման, այժմ ավելի քան երբեք սիրում
 
եմ քեզ, և եթե իմ այս սրտի փոխարեն կյանքս էլ պահանջեիր,
 
սիրով կնվիրեի քեզ, իբրև ժողովրդյան ազատարարին...
 
դեհ, այժմ պատմիր ինձ քո արշավանքի մանրամասնությունը։
 
 
ՆԵՐՍԵՀ. Ամենայն սիրով... բայց իշխանները գալիս են, դեռ
 
դիմավորենք նրանց։
 
 
'''ՏԵՍԻԼ Ե
 
 
Առաջինները, Ջալալ, Մամքան, Թեճի, Զաքարե,
 
Սմբատ, Պապաք, Համատուն, Ումեկ'''
 
 
ՋԱԼԱԼ.– Իշխաններ, դուք ճանաչում եք այն երիտասարդին
 
(մատնացույց անելով Ներսենի վրա): Յուր մանկության
 
հասակից, ճանաչում եք և նրա հինավուրց ազգատոհմը:
 
 
36
 
1190

edits