«Էջ:Թումանյանի ԵԼԺ հ5.djvu/404»–ի խմբագրումների տարբերություն

չ (Բոտ ― Ավտոմատիկ տեքստի փոխարինում (- + ))
Էջի կարգավիճակԷջի կարգավիճակ
-
Չսրբագրված
+
Սրբագրված
Էջի մարմին (ներառվելու է).Էջի մարմին (ներառվելու է).
Տող 1. Տող 1.
ա՛ո. էով Էտս տանին ֊գնի \իր *ս>ջ Հճ-կո֊ւթ-ը, Հ֊°ֆա նույն ^վայրկյանին գուբս կգա ՛Էնտեղ, որտեղ .ուգենա։ Գե\գնա\ Փող երեք օր,սերեք –գիշեր –ժամ անակ...
+
ա՛ռ. ով էս մատանին դնի իր աջ ճկույթը, հենց նույն վայրկյանին դուրս կգա էնտեղ, որտեղ կուզենա։ Դե գնա՛. քեզ երեք օր, երեք գիշեր ժամանակ...
   
 
Ի՞նչ պետք է աներ խեղճ վաճառականը։ Մտածում է, մտածում, խոսք է տալիս ու մատանին այլնում։ Մատանին աջ ճկութն է դնում թե չէ՝ դուրս է գալիս իրեն տան առաջը։ Տեսնտւմ է իր՝ գանձերով ու թանկագին ապրանքներով բեռնած քարվաններն էլ դարպասից նոր են ներս մտնում ու մնին երեք՝ առաջվանից ավել են բերում։
Ի՞նչ պետք Է .ան՛եր փեղճ վաճառատանը։ Մտածում Է, ձէսւաէծում, խոսք Է տ՛ալիս ու մատանին այլնում։ Մատանին
 
   
 
Աղջիկները դեմն են գալիս, վզովն են ընկնում, համբուրում են, գուրում–գուրգուրում են, բայց տեսնում են, որ իրենց հերը շատ է տխուր, սիրտը չի բացվում, ունքամեջը ետ չի գնում։ Սկսում են ամենքը մի կողմից հարցնել, թե ինչո՞ւ է տխուր, կարողությո՞ւնն է կորցրել, թե՞ առողջությունը, ի՞նչ է պատահել։
աշ ճկութն Է դնում թե չէ՝ դուրս է գալիս իրեն տան առաջը։ Տեսնտւմ է իր՝ դանձեբով ու թանկագին ապրանքներով բեռնած քարվաններն էլ դարպասից նոր են ներս մտնում ու մնին
 
   
 
— Առողջությունս չեմ կորցրել,— պատասխանում է վաճառականը,— ոչ էլ կարողությունս, դեռ մեկին երեք–չորս էլ աշխատել եմ։ Իմ ցավը ուրիշ ցավ է, էսօր համբերեցեք, էգուց կպատմեմ՝ կիմանաք։
երեք՝ առաջվանից ավել են բերում։
 
   
 
Պատվիրում է, սնդուկները ներս են բերում, հանում է մեծ աղջկա ուզած անգին քարերով շինած ոսկի ապարոշը իրեն է տալիս։ Միջնեկ աղջկա ուզած հայելին էլ իրեն է տալիս։ Փոքր աղջկա Կարմիր ծաղիկն էլ ոսկի ծաղկամանով իրեն է տալիս։
Աղջիկները դեմն են գալիս, վղովն են ընկում, ճամբու– գաոծմ են, դուրում –գուբ զուր ում են, րալց տեսն,ում են, որ փրեձց հ՛երը ՚ջ»ա>տ է տխուր, սիրտը Լի բացվում, ունքամեջը ՚՚եւո չի գնում։ Սկսում են ամենքը մի կողմից հարցնել, .թե
 
   
 
Առավոտը որ լուսանում է, մեծ աղջկանը կանչում է, ինչ որ իրեն հետ պատահել էր, պատմում է ու հարցնում, թե կհոժարի՞ գնա ապրի անտառի տիրոջ՝ անճոռնի հրեշի մոտ ու իրեն ազատի չարաչար մահից։ Մեծ աղջիկը հրաժարվում է. ասում է.
ինչո՞ւ է տխուր, կարողությո՛՛ւնն է կորցրել, թե" առողջությունը, ի՛՛նչ է պատահել։
 
   
 
— Ես ինչո՞ւ եմ գնտւմ, ում համար Կարմիր ծաղիկը բերել ես, թո՛ղ նա գնա։
— Առողջությունս չեմ կորցրել,— պատասխանում է վաճառականը,— ոչ էլ կարողությունս, դեռ մեկին երեք֊չորս էէլ աշխատեյլ եմ։ Իմ ցավը ուրիշ ցավ է,։ էսօր հ-սմբերեցեք, էգուց կպատմեմ՝ կիմանաք։
 
   
 
Միջնեկ աղջկանն է կանչում, նա էլ է հրաժարվում։ Փոքր աղջկանն է կանչում,֊ամեն բան պատմում։ Փոքր աղջիկը հոր առաջը ծունկի է գալիս, ասում է.
Պ.ատվիրում է, սնդուկները ներս են ՛բերում, հանում "է մեծ ՛աղջկա ։ ուզած անգին քարերով շինած սսկի ^ապարոշը իրեն է տալիս։ Միջնեկ աղջկա ու՛զած, հայելին էլ իրեն է տա՛լիս։ –Փոքր ՝աղջկա Կարմիր ծաղիկն էլ ոսկի ծաղկամանով իր՛են Հէ .տալիս։
 
   
  +
– Ես կգնամ, հայրի՛կ, օրհնի՛ր ու ճանապարհ դիր ինձ, ես կգնամ կապրեմ անտառի տիրոջ՝ անճոռնի հրեշի հետ։
Առավոտը որ լուսանում է, մեծ ազշկանը կանչում է, ինչ որ իրեն հեստ պատահել էր, պատմում է ու հարցնում, թե .կհամարի" պձօս ապրի անտառի տիրոջ՝ անճոռնի հրեշի մոտ ու իրեն աղատի չարաչար մահից։ Մեծ .աղջիկը .հրաժարվում է. ասում է.
 
 
\Ես ինչո՞ւ .եմ գնտւմ, աւմ համար ՛Կարմիր ծաղիկը .բերել ես, թո՛ղ նա գնա։
 
 
.Միջնեկ սկղքկանն ֊է .կանչում, ձ*ա *էլ է հր.աժարվում։ Փոքրը աղջկայնն է կանչում, ֊ամեն բան պատմում։ Փոքր –աղջիկը ձոր օս-օաջը ^ծունկի ձէ .վա-լիս, ասում ՛է.
 
 
--»<Ես կգնամ, հոսվրի'.կ4 օրհնի՛ր ու ճանապարհ ֊դիր ինձ,
 
 
ես ՛կգնամ կապյւեմ .անտառի <*ոիրոչ՝ անճոռնի –հրեշի հետ։
 
 
ա
 
Ստորագիր (չի ներառվում)Ստորագիր (չի ներառվում)
Տող 1. Տող 1.
  +
  +
<references/></div>
  +
  +
<div align="left">398