«Էջ:Թումանյանի ԵԼԺ հ5.djvu/590»–ի խմբագրումների տարբերություն

չ (Բոտ ― Ավտոմատիկ տեքստի փոխարինում (- + ))
Էջի կարգավիճակԷջի կարգավիճակ
-
Չսրբագրված
+
Սրբագրված
Էջի մարմին (ներառվելու է).Էջի մարմին (ներառվելու է).
Տող 1. Տող 1.
— Ինչ ես կարթըմ տիրացու, ահրըմ էս թամասուկ ա,—^ ընդհատեց տվողը։
 
   
 
— Ինչ ես կարթըմ տիրացու, ահրըմ էս թամասուկ ա,— ընդհատեց տվողը։
— Հեր օխնած, դե ասա՛ թամասուկ ա որ թամասուկաՀ վարի կարթամ է՛,— հանդիմանեց տիրացուն և սկսեց թա+ մասուկավարի կարդալ։
 
   
 
— Հեր օխնած, դե ասա՛ թամասուկ ա որ թամասուկավարի կարթամ է՛,— հանդիմանեց տիրացուն և սկսեց թամասուկավարի կարդալ։
Թոլրքաքամակ դսեղեցի* Ուհանես աղեն (զինվորական) Զալալօղլուցր դուրս գալիս ետևիցը մի սապնասիրուն ջա– լալօղլեցի կանչում է.
 
  +
  +
  +
<center>***</center>
  +
  +
Թուրքաքամակ դսեղեցի<ref>Լոռու ծաղրածուները ամեն գյուղի մի ածականով կնքել են ժողովրդի ոգուն հարմար, դսեղցոց ''մարդասպան'' էլ են ասում։</ref> Ուհանես աղեն (զինվորական) Ջալալօղլուցը դուրս գալիս ետևիցը մի սապնասիրուն ջալալօղլեցի կանչում է.
   
 
— Ուհանե՛ս աղա, Ուհանե՛ս աղա։
 
— Ուհանե՛ս աղա, Ուհանե՛ս աղա։
Տող 15. Տող 19.
 
— Բա ո՞ւմ հետ ես։
 
— Բա ո՞ւմ հետ ես։
   
Ա֊նց Ուհանես աղին եմ կանչում։
+
Ա-նց Ուհանես աղին եմ կանչում։
   
Դսեղեցի Ուհանես աղեն յուր մոտ է կանչում Ա֊նց Ուհանես աղին ու հարցնում՝.
+
Դսեղեցի Ուհանես աղեն յուր մոտ է կանչում Ա-նց Ուհանես աղին ու հարցնում.
   
— Այ տղա, ղուն ի՛՛նչ աղա ես։
+
— Այ տղա, դուն ի՞նչ աղա ես։
   
— Ոչինչ աղա, դե էնպես ասում են էլի։ Այս լսելով մտրակը քաշում է, սկսում ծեծել Ա֊նց Ուհանես աղին՝ ասելով.
+
— Ոչինչ աղա, դե էնպես ասում են էլի։ Այս լսելով մտրակը քաշում է, սկսում ծեծել Ա-նց Ուհանես աղին՝ ասելով.
   
5/ւ հարամզադա, ես գնամ կովում ը դոշս կարմիր գուլլին դեմ անեմ, ղուն ձեոները շերումդ ման գաս, ու՝ համ ես, Ուհանես աղա, համ ղո՛՛ւն։
+
Տո հարամզադա, ես գնամ կռվումը դոշս կարմիր գուլլին դեմ անեմ, դուն ձեռները ջեբումդ ման գաս, ու՝ համ ես, Ուհանես աղա, համ դո՞ւն։
   
Մի ագոավակեր կուրթանեցի գնում է Դսեղ, ճանապարհին թամբր տակիցր կորցնում է և չէ իմանում— այնքան է մտքի ծովն ընկած լինում։ ճյուղը գնալով հայտնում է, թե ինքը մի հնարագետ ուստա մարդ է՝ եկած հատկապես Կալքարիցը մեղր հանելու.
 
   
  +
<center>***</center>
* Լոռու ծաղրածուները ամեն դյուզի մի ածականով կնքել են ժողռ վըրդի ոգուն հարմար, դսեղցոց մարդասպան էլ են ասում։
 
   
 
Մի ագռավակեր կուրթանեցի գնում է Դսեղ, ճանապարհին թամբը տակիցր կորցնում է և չէ իմանում— այնքան է մտքի ծովն ընկած լինում։ Գյուղը գնալով հայտնում է, թե ինքը մի հնարագետ ուստա մարդ է՝ եկած հատկապես Կալքարիցը մեղր հանելու.
584
 
Ստորագիր (չի ներառվում)Ստորագիր (չի ներառվում)
Տող 1. Տող 1.
  +
  +
<references/>