«Էջ:Քրիստոնյա Հայաստան հանրագիտարան 2002.djvu/127»–ի խմբագրումների տարբերություն

Առանց խմբագրման ամփոփման
(Տեքստերի ավտոմատիկ ներմուծում)
 
Էջի մարմին (ներառվելու է).Էջի մարմին (ներառվելու է).
Տող 1. Տող 1.
  +

<section begin="ՔՀՀ/_ԱՎԵՏԻՔ ԵՎԴՈԿԱՑԻ"/>Ա․ Ե․ գրել է տաղեր՝ Տաղ ի վերայ գարնան․․․, Տաղ Աւետիքէ ասացեալ (Մատենադարան, ձեռ․ դդ 6517, 10167), Տաղ Աստուածածնի (Զմմառի մատենադարան, ձեռ դ 142), Տաղ սուրբ Աստուածածնայ․․․ (Վիեննայի Մխիթարյանների մատենադարան, ձեռ․ դ 156) ևն, զբաղվել գրչագրությամբ, ընդօրինակել 6 ձեռագիր, 5-ը՝ Բաստիլի բանտում, վերջինը 1711-ին՝ ազատվելուց հետո, Փարիզում (Փարիզի Ազգ․ մատենադարան, ձեռ․ դդ 28, 89, 155, 156, 197, 139)։ Պատմ․ արժեքավոր սկզբնաղբյուր է նրա Կենսագրությունը (1709, Մասիս, 1874, դ 1490–1496, 1498–1500)։
+
<section begin="ՔՀՀ/_ԱՎԵՏԻՔ ԵՎԴՈԿԱՑԻ"/>Ա․ Ե․ գրել է տաղեր՝ «Տաղ ի վերայ գարնան․․․», «Տաղ Աւետիքէ ասացեալ» (Մատենադարան, ձեռ․ դդ 6517, 10167), «Տաղ Աստուածածնի» (Զմմառի մատենադարան, ձեռ դ 142), «Տաղ սուրբ Աստուածածնայ․․․» (Վիեննայի Մխիթարյանների մատենադարան, ձեռ․ դ 156) ևն, զբաղվել գրչագրությամբ, ընդօրինակել 6 ձեռագիր, 5-ը՝ Բաստիլի բանտում, վերջինը 1711-ին՝ ազատվելուց հետո, Փարիզում (Փարիզի Ազգ․ մատենադարան, ձեռ․ դդ 28, 89, 155, 156, 197, 139)։ Պատմ․ արժեքավոր սկզբնաղբյուր է նրա «Կենսագրությունը» (1709, «Մասիս», 1874, դ 1490–1496, 1498–1500)։
   
Գրկ․ Չամչյանց Մ․, Պատմութիւն Հայոց, հ․ 3, Վնտ․, 1786։ Ալպոյաճյան Ա․, Պատմութիւն Եվդոկիո հայոց, Կահիրե, 1952։ Օրմանյան Մ․, Ազգապատում, հ․ 2, ԿՊ, 1914։ Անասյան Հ․, Հայկական մատենագիտություն, հ․ 2, Ե․, 1976։
+
''Գրկ''․ Չամչյանց Մ․, Պատմութիւն Հայոց, հ․ 3, Վնտ․, 1786։ Ալպոյաճյան Ա․, Պատմութիւն Եվդոկիո հայոց, Կահիրե, 1952։ Օրմանյան Մ․, Ազգապատում, հ․ 2, ԿՊ, 1914։ Անասյան Հ․, Հայկական մատենագիտություն, հ․ 2, Ե․, 1976։
   
 
Պավել Չոբանյան
 
Պավել Չոբանյան
   
  +
<section end="ՔՀՀ/_ԱՎԵՏԻՔ ԵՎԴՈԿԱՑԻ"/>
<section end="ՔՀՀ/_ԱՎԵՏԻՔ ԵՎԴՈԿԱՑԻ"/><section begin="ՔՀՀ/_ԱՎԵՏԻՔՅԱՆ"/>'''ԱՎԵՏԻՔՅԱՆ''' Գաբրիել (19․9․1751, Կ․ Պոլիս – 24․12․1827, Վենետիկ, Ս․ Ղազար կղզի), աստվածաբան, մեկնիչ, լեզվաբան, բառարանագիր։ Մխիթարյան միաբանության անդամ 1773-ից։
+
<section begin="ՔՀՀ/_ԱՎԵՏԻՔՅԱՆ"/>'''ԱՎԵՏԻՔՅԱՆ''' Գաբրիել (19․9․1751, Կ․ Պոլիս – 24․12․1827, Վենետիկ, Ս․ Ղազար կղզի), աստվածաբան, մեկնիչ, լեզվաբան, բառարանագիր։ Մխիթարյան միաբանության անդամ 1773-ից։
   
 
Սովորել է Մխիթարյանների Ս․ Ղազար կղզու դպրեվանքում, այնուհետև ճեմարանում ուսանել իմաստասիրություն և աստվածաբանություն։ Երկար տարիներ վարել է Ս․ Ղազարի դպրատան տեսուչի պաշտոնը, դասավանդել է իմաստասիրություն և աստվածաբանություն։ 1799-ին ընտրվել է աբբահայր Ստեփանոս Մելքոնյանի փոխանորդ, որը Մխիթար Սեբաստացու անմիջական հաջորդն էր։ 1800-ին, նոր աբբահոր ընտրության ժամանակ, հանձինս Ստեփանոս Գյուվեր Ագոնցի, Ա․ վերահաստատվել է ընդհանուր փոխանորդի պաշտոնում, որը վարել է մինչև մահը։
 
Սովորել է Մխիթարյանների Ս․ Ղազար կղզու դպրեվանքում, այնուհետև ճեմարանում ուսանել իմաստասիրություն և աստվածաբանություն։ Երկար տարիներ վարել է Ս․ Ղազարի դպրատան տեսուչի պաշտոնը, դասավանդել է իմաստասիրություն և աստվածաբանություն։ 1799-ին ընտրվել է աբբահայր Ստեփանոս Մելքոնյանի փոխանորդ, որը Մխիթար Սեբաստացու անմիջական հաջորդն էր։ 1800-ին, նոր աբբահոր ընտրության ժամանակ, հանձինս Ստեփանոս Գյուվեր Ագոնցի, Ա․ վերահաստատվել է ընդհանուր փոխանորդի պաշտոնում, որը վարել է մինչև մահը։
Տող 19. Տող 21.
 
Լևոն Զեքիյան
 
Լևոն Զեքիյան
   
  +
<section end="ՔՀՀ/_ԱՎԵՏԻՔՅԱՆ"/>
<section end="ՔՀՀ/_ԱՎԵՏԻՔՅԱՆ"/><section begin="ՔՀՀ/_ԱՎՍՏՐԱԼԻԱՅԻ ԵՎ ՆՈՐ ԶԵԼԱՆԴԻԱՅԻ ԹԵՄ"/>'''ԱՎՍՏՐԱԼԻԱՅԻ ԵՎ ՆՈՐ ԶԵԼԱՆԴԻԱՅԻ ԹԵՄ''' Հայաստանյայց առաքելական եկեղեցու, կազմավորվել է 1968-ին, Ամենայն հայոց կաթողիկոս Վազգեն Ա Պալճյանի կոնդակով։ Առաջնորդանիստը՝ Սիդնեյի Ս․ Հարություն եկեղեցի։ Դեռևս 1950-ական թթ․ սկզբին Սիդնեյում և Մելբուռնում կազմակերպվել են հայ եկեղեց․ համայնքներ և եկեղեց․ վարչություններ՝ առանց շենք ու եկեղեցական ունենալու։ Առաջին հայ հոգևորականը, որը Ավստրալիա (Սիդնեյ) է եկել 1954-ին, եղել է Ասողիկ ծայրագույն վրդ․ Ղազարյանը (1957-ից՝ եպիսկոպոս)։ 1958-ին նա նշանակվել է Ծայրագույն Արևելքի (Հնդկաստան, Չինաստան, Ինդոնեզիա, Սինգապուր, Բանգլադեշ, Բիրմա), Ավստրալիայի և Նոր Զելանդիայի հայ գաղութների հայրապետ․ պատվիրակ (կենտրոնը՝ Սիդնեյ և Կալկաթա)։ 1966-ին Գարեգին եպս․ Գազանճյանը (Կ․ Պոլսի հայոց պատրիարք՝ 1990–98-ին) նշանակվել է պատվիրակի փոխանորդ, իսկ 1968-ին՝ Ավստրալիայի և Նոր Զելանդիայի նորաստեղծ թեմի առաջնորդ։<section end="ՔՀՀ/_ԱՎՍՏՐԱԼԻԱՅԻ ԵՎ ՆՈՐ ԶԵԼԱՆԴԻԱՅԻ ԹԵՄ"/>
+
<section begin="ՔՀՀ/_ԱՎՍՏՐԱԼԻԱՅԻ ԵՎ ՆՈՐ ԶԵԼԱՆԴԻԱՅԻ ԹԵՄ"/>'''ԱՎՍՏՐԱԼԻԱՅԻ ԵՎ ՆՈՐ ԶԵԼԱՆԴԻԱՅԻ ԹԵՄ''' Հայաստանյայց առաքելական եկեղեցու, կազմավորվել է 1968-ին, Ամենայն հայոց կաթողիկոս Վազգեն Ա Պալճյանի կոնդակով։ Առաջնորդանիստը՝ Սիդնեյի Ս․ Հարություն եկեղեցի։ Դեռևս 1950-ական թթ․ սկզբին Սիդնեյում և Մելբուռնում կազմակերպվել են հայ եկեղեց․ համայնքներ և եկեղեց․ վարչություններ՝ առանց շենք ու եկեղեցական ունենալու։ Առաջին հայ հոգևորականը, որը Ավստրալիա (Սիդնեյ) է եկել 1954-ին, եղել է Ասողիկ ծայրագույն վրդ․ Ղազարյանը (1957-ից՝ եպիսկոպոս)։ 1958-ին նա նշանակվել է Ծայրագույն Արևելքի (Հնդկաստան, Չինաստան, Ինդոնեզիա, Սինգապուր, Բանգլադեշ, Բիրմա), Ավստրալիայի և Նոր Զելանդիայի հայ գաղութների հայրապետ․ պատվիրակ (կենտրոնը՝ Սիդնեյ և Կալկաթա)։ 1966-ին Գարեգին եպս․ Գազանճյանը (Կ․ Պոլսի հայոց պատրիարք՝ 1990–98-ին) նշանակվել է պատվիրակի փոխանորդ, իսկ 1968-ին՝ Ավստրալիայի և Նոր Զելանդիայի նորաստեղծ թեմի առաջնորդ։<section end="ՔՀՀ/_ԱՎՍՏՐԱԼԻԱՅԻ ԵՎ ՆՈՐ ԶԵԼԱՆԴԻԱՅԻ ԹԵՄ"/>
Անանուն մասնակից