«Էջ:Թումանյանի ԵԼԺ հ3.djvu/182»–ի խմբագրումների տարբերություն

չ (→‎top: կետադրություն, բազմակետ, փոխարինվեց: ... → … (10) oգտվելով ԱՎԲ)
Էջի կարգավիճակԷջի կարգավիճակ
-
Չսրբագրված
+
Սրբագրված
Էջի մարմին (ներառվելու է).Էջի մարմին (ներառվելու է).
Տող 1. Տող 1.
Զուռնա են ածում, թմբուկ են զարկում… Այսպիսի դեպքեր շատ են պատահած,
+
Զուռնա են ածում, թմբուկ են զարկում…
  +
Այսպիսի դեպքեր շատ են պատահած,
150 նույնիսկ Սաքոյին քանի՜սն են պատմած,*» Եվ հիշողությունն օրերից անցած Ետ կանչեց ձայներ վաղուց մոռացած, Ձայներ ահ ալի, տխուր պատմության, Չար ոգիների գործած չարության։ Տատի խոսքեբր նրա ականջին Ուբվաձայն, երկչոտ հնչեցին կրկին. Հնչեցին երկար, մինչև նրա վառ Երևակայությունր գրգռեցին իսպառ* — Ահա պատկերներ, տգեղ, այլանդակ,
 
  +
{{տող|150}}Նույնիսկ Սաքոյին քանի՜սն են պատմած...
160 Անհեթեթ շարքով, խառբն և անկարգ, Ծանրաշարժ եկան Սաքոյի դիմաց Երևացին և— անցնում են կամաց։ Աչքերը միայն կրակին հառած Ծանըր է շնչում Սաքոն ահ առած, Եվ աոողջ կուրծքր լեռնական մարդու Ալեկոծում է կասկած ահարկու. Այլև ինչ կասկած,— նա հավատում է.**
 
  +
Եվ հիշողությունն օրերից անցած
VII
 
  +
Ետ կանչեց ձայներ վաղուց մոռացած,
«Ո՞վ է հող թափում այս բուխուրակից..* Վա՜հ,., այն ո՛վ է… այն ո՞վ է երդը կից
 
  +
Ձայներ ահալի, տխուր պատմության,
170 Դիվական ծիծաղն երեսին նայում,,.
 
  +
Չար ոգիների գործած չարության։
Պլըզած աչքերն ի՜նչպես են փայլում… Թե աստղեր էին, որ պսպըղացին… Չէ՛, աչքեր էին.., ա՛յ, ծիծաղեցին… Ի՞նչ ոտնաձայն էր, որ կտրովըն եկավ,.» Թեթև քայլերով դռանր մոտեցավ… Ո՞վ պետք է լինի… Ինչո՞ւ չէ խոսում.** Այսպես տարաժամ ի՞նչ բան է ուզում… Բայց ինչպես եղավ, ազազիլ իԼորին Չըպատառոտեր անժամ եկվորին…
 
  +
Տատի խոսքերը նրա ականջին
180 Այս ի՞նչպես եկավ… չէ՛, սա ով որ է,
 
  +
Ուրվաձայն, երկչոտ հնչեցին կրկին.
176
 
  +
Հնչեցին երկար, մինչև նրա վառ
  +
Երևակայությունը գրգռեցին իսպառ:-
  +
Ահա պատկերներ, տգեղ, այլանդակ,
  +
{{տող|160}}Անհեթեթ շարքով, խառբն և անկարգ,
  +
Ծանրաշարժ եկան Սաքոյի դիմաց
  +
Երևացին և-անցնում են կամաց։
  +
Աչքերը միայն կրակին հառած
  +
Ծանըր է շնչում Սաքոն ահառած,
  +
Եվ առողջ կուրծքը լեռնական մարդու
  +
Ալեկոծում է կասկած ահարկու.
  +
Այլև ինչ կասկած,-նա հավատում է.
  +
 
{{Կենտրոն|VII}} «Ո՞վ է հող թափում այս բուխուրակից... Վա՜հ... այն ո՞վ է... երդըկից
 
{{տող|170}} Դիվական ծիծաղն երեսին նայում...
  +
Պլըզած աչքերն ի՜նչպես են փայլում...
  +
Թե աստղեր էին, որ պսպըղացին...
  +
Չէ՛, աչքեր էին... ա՛յ, ծիծաղեցին...
  +
Ի՞նչ ոտնաձայն էր, որ կտրովըն եկավ...
  +
Թեթև քայլերով դռանը մոտեցավ...
  +
Ո՞վ պետք է լինի... Ինչո՞ւ չէ խոսում...
  +
Այսպես տարաժամ ի՞նչ բան է ուզում...
  +
Բայց ինչպես եղավ, ազազիլ Զորին
  +
Չըպատառոտեց անժամ եկվորին...
 
{{տող|180}} Այս ի՞նչպես եկավ... չէ՛, սա ով որ է,