«Էջ:Muratsan, vol. 6.djvu/360»–ի խմբագրումների տարբերություն

 
Պիտակ: Replaced
Էջի կարգավիճակԷջի կարգավիճակ
-
Սրբագրված
+
Հաստատված
Էջի մարմին (ներառվելու է).Էջի մարմին (ներառվելու է).
Տող 1. Տող 1.
  +
այդ ամիսները բերում էին մեզ անհուն երջանկություն: Իսկ եր երիտասարդ հեռանում էր, մենք մեր սիրո զեղումը հանձնում էինք նամակներին, որոնց թիվը մեխ էր լինում և որոնցից յուրաքանչյուրը հաճախ բաղկացած էր մի քանի թերթերից... Ի՞նչ էինք գրում իրար, որտեղից էինք գտնում խոսելու այդքան նյութ, չեմ հիշում, միայն գիտեմ որ այդ նամակները մեզանից խլում էին անթիվ ժամեր և ավելի օգնում մեր սերը բորբոքելուն:
այդ ամիսները բերում էին մեզ անհուն երջանկություն։ Իսկ
 
  +
երբ երիտասարդը հեռանում էր, մենք մեր սիրո զեղումը
 
  +
Վերջապես երիտասարդն ավարտեց և վերադարձավ օֆիցերի աստիճանով: Եվ որովհետև նա հարուստ էր, ուստի խոսք չեղավ այն մասին թե՝ զինվորական վարչությունը կարո՞ղ է արդյոք արգելք լինել նրա վաղ ամուսնանալուն: Մենք նշանվ եցանք պաշտոնապես: Ծննողներս պատրաստում էին իմ օժիտը: Մի ամսից հետո պիտի պսակվեինք. այդ ամենքը գիտեին. նույնիսկ իմ ընկերուհիները նոր հագուստներ էին կարում իմ պսակադրության ներկա լինելու համար... Եվ սակայն հենց այստեղ արդարացավ առածը՝ «Խորհուրդք մարդկան՝ կամք աստուծո» — Այդ օրերում իմ փեսան՝ պաշտոնակից օֆիցերների կողմից հրավիրվեցավ մասնակցելու ընկերական մի որսի, որ տեղի պիտի ունենար մոտիկ կալվածներից մինում: Եվ, ահա, այդտեղ որսի ժամանակ, նա մի դժբախտ դիպվածով՝ գնդակահար եղվ իր մի ընկերից, որը կատաղի կինճից հալածվելիս՝ երբ դարձել, արձակել էր հրացանը, գնդակը փոխանակ գազանին դիպչելու, վրիպել, զարկել էր իմ խեղճ փեսացուին, որ այդ ժամանակ գտնում է եղել թավուտում... Այս դժբախտության լուրը կայծակնահար արավ ինձ: Կորուստը ծանր էր և անդարմանելի. քիչ էր մնում, որ վշտիցս խելագարվեի,,, բայց ծնողներս հետս էին, նրանք հսկեցին վրաս երկար ժամանակ և ամեն միջոց գործ դրին հարվածի սաստկությունը մեղմելու համար: Այսուամենայնիվ կյանքը կորցրեց ինձ համար իր արժեքը: Ի՞նչ էր նա այսուհետև առանց իմ սիրելուն - իհարկե, ոչինչ: Այս պպատճառով սգո ծանր օրերն անցնելուց հետո՝ ես որոշեցի հեռանալ աշխարհից ընդմիշտ: Բայց կուսանոց մտնել չէի կարող. ի բնե ատում էի
հանձնում էինք նամակներին, որոնց թիվը մեծ էր չինում և
 
որոնցից յուրաքանչյուրը հաճախ բաղկացած էր մի քանի
 
թերթերից... Ի՞նչ էինք գրում մենք իրար, որտեղից էինք
 
գտնում խոսելու այդքան նյութ, չեմ հիշում, միայն գիտեմ
 
որ այդ նամակները մեզանից խլում էին անթիվ ժամեր և
 
ավելի ևս օգնում մեր սերը բորբոքելուն։
 
Վերջապես երիտասարդն ավարտեց և վերադարձավ -
 
ֆիդերի աստիճանով։ Եվ որովհետև նա հարուստ էր, ուստի
 
խոսք չեղավ այն մասին թե' զինվորական վարչությունը
 
կարո՞ղ է արդյոք արգելք լինել նրա վաղ ամուսնանալուն։
 
Մենք նշանվեցանք պաշտոնապես։ Ծնողներս պատրաստում
 
էին իմ օժիտը։ Մի ամսից հետո պիտի պսակվեինք. այդ
 
ամենքը գիտեին․ նույնիսկ իմ ընկերուհիները նոր հագուստ֊
 
ներ էին կարում իմ պսակադրության ներկա լինելու հա֊
 
մար... Եվ սակայն հենց այստեղ արդարացավ առածը՝
 
<Խորհուրդք մարդկան՝ կամք աստուծո»— օրերում իմ
 
փեսան' պաշտոնակից օֆիցերների կողմից հրավիրվեցավ
 
մասնակցելու ընկերական մի որսի, որ տեղի պիտի ունենար
 
մոտիկ կալվածներից մինում։ Եվ, ահա, այդտեղ որսի ժա¬
 
մանակ, նա մի դժբախտ դիպվածով' գնդակահար եղավ իր մի
 
ընկեցից, որը կատաղի կինճից հալածվելիս' երբ դարձել,
 
արձակել էր հրացանը, գնդակը փոխանակ գազանին դիպ-
 
չելու, վրիպել, զարկել էր իմ խեղճ փեսացուին, որ այդ ժա¬
 
մանակ գտնվում է եղել թավուտում... Այս դժբախտության
 
լուրը կայծակնահար արավ ինձ։ Կորուստը ծանր էր և ան¬
 
դարմանելի. քիչ էր մնում, որ վշտիցս խելագարվեի
 
բայց ծնողներս հետս էին, նրանք հսկեցին վրաս երկար ժա-
 
մանակ և ամեն միջոց գործ գրին հարվածի սաստկությունը
 
մեղմելու համար։ Այսուամենայնիվ կյանքը կորցրեց ինձ
 
համար իր արժեքը։ Ի՞նչ էր նա այնուհետև առանց իմ սի-
 
րելուն — իհարկե, ոչինչ։ Այս պատճառով սգո ծանր օրերն
 
անցնելուց հետո' ես որոշեցի հեռանալ աշխարհից ընդմիշտնցից յուրաքանչյուրը հաճախ բաղկացած էր մի քանի
 
թերթերից... Ի՞նչ էինք գրում մենք իրար, որտեղից էինք
 
գտնում խոսելու այդքան նյութ, չեմ հիշում, միայն գիտեմ
 
որ այդ նամակները մեզանից խլում էին անթիվ ժամեր ե
 
ավելի ևս օգնում մեր սերը բորբոքելուն։
 
Վերջապես երիտասարդն ավարտեց և վերադարձավ ❁-
 
՛ֆիդերի աստիճանով։ Եվ որովհետև նա հարուստ էր, ուստի
 
խոսք չեղավ այն մասին թե' զինվորական վարչությունը
 
կարո՞ղ է արդյոք արգելք լինել նրա վաղ ամուսնանալուն։
 
Մենք նշանվեցանք պաշտոնապես։ Ծնողներս պատրաստում
 
էին իմ օժիտը։ Մի ամսից հետո պիտի պսակվեինք. այք
 
ամենքը գիտեին, նույնիսկ իմ ընկերուհիները նոր հագուստ֊
 
ներ էին կարում իմ պսակադրության ներկա լինելու հա֊
 
մար... Եվ սակայն հենց այստեղ արդարացավ առածը
 
<րԽորհուրդը մարդկան* կամք աստուծոյ>— օրերում իմ
 
փեսան' պաշտոնակից օֆիցերների կողմից հրավիրվեցավ
 
մասնակցելու ընկերական մի որսի, որ տեղի պիտի ունենար
 
մոտիկ կալվածներից մինում։ Եվ, ահա, այդտեղ որսի ժա¬
 
մանակ, նա մի դժբախտ դիպվածով' գնդակ ահ ար եղավ իր մի
 
ընկեցից, որը կատաղի կինճից հալածվելիս' երբ դարձել,
 
արձակել էր հրացանը, գնդակը փոխանակ գազանին դիպ-
 
չելու, վրիպել, զարկել էր իմ խեղճ փեսացուին, որ այդ ժա¬
 
մանակ գտնվում է եղել թավուտում... Այս դժբախտության
 
Iուրը կայծակնահար արավ ինձ։ Կորուստը ծանր էր և ան¬
 
դարմանելի. քիչ էր մնում, որ վշտիցս խելագարվեի
 
բայց ծնողներս հետս էին, նրանք հսկեցին վրաս երկար ժա*
 
ման ակ և ամեն միջոց գործ գրին հարվածի սաստկությունը
 
մեղմելու համար։ Այսուամենայնիվ կյանքը կորցրեց ինձ
 
համար իր արժեքը։ Ի՞նչ էր նա այնուհետև առանց իմ սի*
 
րձլոեն — իհարկե, ոչինչ։ Այս պատճառով սգո ծանր օրերն
 
անցնելուց հետո' ես որոշեցի հեռանալ աշխարհից ընդմիշտնցից յուրաքանչյուրը հաճախ բաղկացած էր մի քանի
 
թերթերից... Ի՞նչ էինք գրում մենք իրար, որտեղից էինք
 
գտնում խոսելու այդքան նյութ, չեմ հիշում, միայն գիտեմ
 
որ այդ նամակները մեզանից խլում էին անթիվ ժամեր ե
 
ավելի ևս օգնում մեր սերը բորբոքելուն։
 
Վերջապես երիտասարդն ավարտեց և վերադարձավ ❁-
 
՛ֆիդերի աստիճանով։ Եվ որովհետև նա հարուստ էր, ուստի
 
խոսք չեղավ այն մասին թե' զինվորական վարչությունը
 
կարո՞ղ է արդյոք արգելք լինել նրա վաղ ամուսնանալուն։
 
Մենք նշանվեցանք պաշտոնապես։ Ծնողներս պատրաստում
 
էին իմ օժիտը։ Մի ամսից հետո պիտի պսակվեինք. այք
 
ամենքը գիտեին, նույնիսկ իմ ընկերուհիները նոր հագուստ֊
 
ներ էին կարում իմ պսակադրության ներկա լինելու հա֊
 
մար... Եվ սակայն հենց այստեղ արդարացավ առածը
 
<րԽորհուրդը մարդկան* կամք աստուծոյ>— օրերում իմ
 
փեսան' պաշտոնակից օֆիցերների կողմից հրավիրվեցավ
 
մասնակցելու ընկերական մի որսի, որ տեղի պիտի ունենար
 
մոտիկ կալվածներից մինում։ Եվ, ահա, այդտեղ որսի ժա¬
 
մանակ, նա մի դժբախտ դիպվածով' գնդակ ահ ար եղավ իր մի
 
ընկեցից, որը կատաղի կինճից հալածվելիս' երբ դարձել,
 
արձակել էր հրացանը, գնդակը փոխանակ գազանին դիպ-
 
չելու, վրիպել, զարկել էր իմ խեղճ փեսացուին, որ այդ ժա¬
 
մանակ գտնվում է եղել թավուտում... Այս դժբախտության
 
Iուրը կայծակնահար արավ ինձ։ Կորուստը ծանր էր և ան¬
 
դարմանելի. քիչ էր մնում, որ վշտիցս խելագարվեի
 
բայց ծնողներս հետս էին, նրանք հսկեցին վրաս երկար ժա*
 
ման ակ և ամեն միջոց գործ գրին հարվածի սաստկությունը
 
մեղմելու համար։ Այսուամենայնիվ կյանքը կորցրեց ինձ
 
համար իր արժեքը։ Ի՞նչ էր նա այնուհետև առանց իմ սի*
 
րձլոեն — իհարկե, ոչինչ։ Այս պատճառով սգո ծանր օրերն
 
անցնելուց հետո' ես որոշեցի հեռանալ աշխարհից ընդմիշտնցից յուրաքանչյուրը հաճախ բաղկացած էր մի քանի
 
թերթերից... Ի՞նչ էինք գրում մենք իրար, որտեղից էինք
 
գտնում խոսելու այդքան նյութ, չեմ հիշում, միայն գիտեմ
 
որ այդ նամակները մեզանից խլում էին անթիվ ժամեր ե
 
ավելի ևս օգնում մեր սերը բորբոքելուն։
 
Վերջապես երիտասարդն ավարտեց և վերադարձավ ❁-
 
՛ֆիդերի աստիճանով։ Եվ որովհետև նա հարուստ էր, ուստի
 
խոսք չեղավ այն մասին թե' զինվորական վարչությունը
 
կարո՞ղ է արդյոք արգելք լինել նրա վաղ ամուսնանալուն։
 
Մենք նշանվեցանք պաշտոնապես։ Ծնողներս պատրաստում
 
էին իմ օժիտը։ Մի ամսից հետո պիտի պսակվեինք. այք
 
ամենքը գիտեին, նույնիսկ իմ ընկերուհիները նոր հագուստ֊
 
ներ էին կարում իմ պսակադրության ներկա լինելու հա֊
 
մար... Եվ սակայն հենց այստեղ արդարացավ առածը
 
<րԽորհուրդը մարդկան* կամք աստուծոյ>— օրերում իմ
 
փեսան' պաշտոնակից օֆիցերների կողմից հրավիրվեցավ
 
մասնակցելու ընկերական մի որսի, որ տեղի պիտի ունենար
 
մոտիկ կալվածներից մինում։ Եվ, ահա, այդտեղ որսի ժա¬
 
մանակ, նա մի դժբախտ դիպվածով' գնդակ ահ ար եղավ իր մի
 
ընկեցից, որը կատաղի կինճից հալածվելիս' երբ դարձել,
 
արձակել էր հրացանը, գնդակը փոխանակ գազանին դիպ-
 
չելու, վրիպել, զարկել էր իմ խեղճ փեսացուին, որ այդ ժա¬
 
մանակ գտնվում է եղել թավուտում... Այս դժբախտության
 
Iուրը կայծակնահար արավ ինձ։ Կորուստը ծանր էր և ան¬
 
դարմանելի. քիչ էր մնում, որ վշտիցս խելագարվեի
 
բայց ծնողներս հետս էին, նրանք հսկեցին վրաս երկար ժա*
 
ման ակ և ամեն միջոց գործ գրին հարվածի սաստկությունը
 
մեղմելու համար։ Այսուամենայնիվ կյանքը կորցրեց ինձ
 
համար իր արժեքը։ Ի՞նչ էր նա այնուհետև առանց իմ սի*
 
րձլոեն — իհարկե, ոչինչ։ Այս պատճառով սգո ծանր օրերն
 
անցնելուց հետո' ես որոշեցի հեռանալ աշխարհից ընդմիշաւ
 
Բայց կուսանից մ անել չէի կարող, ի բնե ատում էի անգոր*
 
Ж
 
նցից յուրաքանչյուրը հաճախ բաղկացած էր մի քանի
 
թերթերից... Ի՞նչ էինք գրում մենք իրար, որտեղից էինք
 
գտնում խոսելու այդքան նյութ, չեմ հիշում, միայն գիտեմ
 
որ այդ նամակները մեզանից խլում էին անթիվ ժամեր ե
 
ավելի ևս օգնում մեր սերը բորբոքելուն։
 
Վերջապես երիտասարդն ավարտեց և վերադարձավ ❁-
 
՛ֆիդերի աստիճանով։ Եվ որովհետև նա հարուստ էր, ուստի
 
խոսք չեղավ այն մասին թե' զինվորական վարչությունը
 
կարո՞ղ է արդյոք արգելք լինել նրա վաղ ամուսնանալուն։
 
Մենք նշանվեցանք պաշտոնապես։ Ծնողներս պատրաստում
 
էին իմ օժիտը։ Մի ամսից հետո պիտի պսակվեինք. այք
 
ամենքը գիտեին, նույնիսկ իմ ընկերուհիները նոր հագուստ֊
 
ներ էին կարում իմ պսակադրության ներկա լինելու հա֊
 
մար... Եվ սակայն հենց այստեղ արդարացավ առածը
 
<րԽորհուրդը մարդկան* կամք աստուծոյ>— օրերում իմ
 
փեսան' պաշտոնակից օֆիցերների կողմից հրավիրվեցավ
 
մասնակցելու ընկերական մի որսի, որ տեղի պիտի ունենար
 
մոտիկ կալվածներից մինում։ Եվ, ահա, այդտեղ որսի ժա¬
 
մանակ, նա մի դժբախտ դիպվածով' գնդակ ահ ար եղավ իր մի
 
ընկեցից, որը կատաղի կինճից հալածվելիս' երբ դարձել,
 
արձակել էր հրացանը, գնդակը փոխանակ գազանին դիպ-
 
չելու, վրիպել, զարկել էր իմ խեղճ փեսացուին, որ այդ ժա¬
 
մանակ գտնվում է եղել թավուտում... Այս դժբախտության
 
Iուրը կայծակնահար արավ ինձ։ Կորուստը ծանր էր և ան¬
 
դարմանելի. քիչ էր մնում, որ վշտիցս խելագարվեի
 
բայց ծնողներս հետս էին, նրանք հսկեցին վրաս երկար ժա*
 
ման ակ և ամեն միջոց գործ գրին հարվածի սաստկությունը
 
մեղմելու համար։ Այսուամենայնիվ կյանքը կորցրեց ինձ
 
համար իր արժեքը։ Ի՞նչ էր նա այնուհետև առանց իմ սի*
 
րձլոեն — իհարկե, ոչինչ։ Այս պատճառով սգո ծանր օրերն
 
անցնելուց հետո' ես որոշեցի հեռանալ աշխարհից ընդմիշաւ
 
Բայց կուսանից մ անել չէի կարող, ի բնե ատում էի անգոր*
 
Ж
 
նցից յուրաքանչյուրը հաճախ բաղկացած էր մի քանի
 
թերթերից... Ի՞նչ էինք գրում մենք իրար, որտեղից էինք
 
գտնում խոսելու այդքան նյութ, չեմ հիշում, միայն գիտեմ
 
որ այդ նամակները մեզանից խլում էին անթիվ ժամեր ե
 
ավելի ևս օգնում մեր սերը բորբոքելուն։
 
Վերջապես երիտասարդն ավարտեց և վերադարձավ ❁-
 
՛ֆիդերի աստիճանով։ Եվ որովհետև նա հարուստ էր, ուստի
 
խոսք չեղավ այն մասին թե' զինվորական վարչությունը
 
կարո՞ղ է արդյոք արգելք լինել նրա վաղ ամուսնանալուն։
 
Մենք նշանվեցանք պաշտոնապես։ Ծնողներս պատրաստում
 
էին իմ օժիտը։ Մի ամսից հետո պիտի պսակվեինք. այք
 
ամենքը գիտեին, նույնիսկ իմ ընկերուհիները նոր հագուստ֊
 
ներ էին կարում իմ պսակադրության ներկա լինելու հա֊
 
մար... Եվ սակայն հենց այստեղ արդարացավ առածը
 
<րԽորհուրդը մարդկան* կամք աստուծոյ>— օրերում իմ
 
փեսան' պաշտոնակից օֆիցերների կողմից հրավիրվեցավ
 
մասնակցելու ընկերական մի որսի, որ տեղի պիտի ունենար
 
մոտիկ կալվածներից մինում։ Եվ, ահա, այդտեղ որսի ժա¬
 
մանակ, նա մի դժբախտ դիպվածով' գնդակ ահ ար եղավ իր մի
 
ընկեցից, որը կատաղի կինճից հալածվելիս' երբ դարձել,
 
արձակել էր հրացանը, գնդակը փոխանակ գազանին դիպ-
 
չելու, վրիպել, զարկել էր իմ խեղճ փեսացուին, որ այդ ժա¬
 
մանակ գտնվում է եղել թավուտում... Այս դժբախտության
 
Iուրը կայծակնահար արավ ինձ։ Կորուստը ծանր էր և ան¬
 
դարմանելի. քիչ էր մնում, որ վշտիցս խելագարվեի
 
բայց ծնողներս հետս էին, նրանք հսկեցին վրաս երկար ժա*
 
ման ակ և ամեն միջոց գործ գրին հարվածի սաստկությունը
 
մեղմելու համար։ Այսուամենայնիվ կյանքը կորցրեց ինձ
 
համար իր արժեքը։ Ի՞նչ էր նա այնուհետև առանց իմ սի*
 
րձլոեն — իհարկե, ոչինչ։ Այս պատճառով սգո ծանր օրերն
 
անցնելուց հետո' ես որոշեցի հեռանալ աշխարհից ընդմիշաւ
 
Բայց կուսանից մ անել չէի կարող, ի բնե ատում էի անգոր*
 
Ж
 
նցից յուրաքանչյուրը հաճախ բաղկացած էր մի քանի
 
թերթերից... Ի՞նչ էինք գրում մենք իրար, որտեղից էինք
 
գտնում խոսելու այդքան նյութ, չեմ հիշում, միայն գիտեմ
 
որ այդ նամակները մեզանից խլում էին անթիվ ժամեր ե
 
ավելի ևս օգնում մեր սերը բորբոքելուն։
 
Վերջապես երիտասարդն ավարտեց և վերադարձավ ❁-
 
՛ֆիդերի աստիճանով։ Եվ որովհետև նա հարուստ էր, ուստի
 
խոսք չեղավ այն մասին թե' զինվորական վարչությունը
 
կարո՞ղ է արդյոք արգելք լինել նրա վաղ ամուսնանալուն։
 
Մենք նշանվեցանք պաշտոնապես։ Ծնողներս պատրաստում
 
էին իմ օժիտը։ Մի ամսից հետո պիտի պսակվեինք. այք
 
ամենքը գիտեին, նույնիսկ իմ ընկերուհիները նոր հագուստ֊
 
ներ էին կարում իմ պսակադրության ներկա լինելու հա֊
 
մար... Եվ սակայն հենց այստեղ արդարացավ առածը
 
<րԽորհուրդը մարդկան* կամք աստուծոյ>— օրերում իմ
 
փեսան' պաշտոնակից օֆիցերների կողմից հրավիրվեցավ
 
մասնակցելու ընկերական մի որսի, որ տեղի պիտի ունենար
 
մոտիկ կալվածներից մինում։ Եվ, ահա, այդտեղ որսի ժա¬
 
մանակ, նա մի դժբախտ դիպվածով' գնդակ ահ ար եղավ իր մի
 
ընկեցից, որը կատաղի կինճից հալածվելիս' երբ դարձել,
 
արձակել էր հրացանը, գնդակը փոխանակ գազանին դիպ-
 
չելու, վրիպել, զարկել էր իմ խեղճ փեսացուին, որ այդ ժա¬
 
մանակ գտնվում է եղել թավուտում... Այս դժբախտության
 
Iուրը կայծակնահար արավ ինձ։ Կորուստը ծանր էր և ան¬
 
դարմանելի. քիչ էր մնում, որ վշտիցս խելագարվեի
 
բայց ծնողներս հետս էին, նրանք հսկեցին վրաս երկար ժա*
 
ման ակ և ամեն միջոց գործ գրին հարվածի սաստկությունը
 
մեղմելու համար։ Այսուամենայնիվ կյանքը կորցրեց ինձ
 
համար իր արժեքը։ Ի՞նչ էր նա այնուհետև առանց իմ սի*
 
րձլոեն — իհարկե, ոչինչ։ Այս պատճառով սգո ծանր օրերն
 
անցնելուց հետո' ես որոշեցի հեռանալ աշխարհից ընդմիշաւ
 
Բայց կուսանից մ անել չէի կարող, ի բնե ատում էի անգոր*
 
Ж
 
նցից յուրաքանչյուրը հաճախ բաղկացած էր մի քանի
 
թերթերից... Ի՞նչ էինք գրում մենք իրար, որտեղից էինք
 
գտնում խոսելու այդքան նյութ, չեմ հիշում, միայն գիտեմ
 
որ այդ նամակները մեզանից խլում էին անթիվ ժամեր ե
 
ավելի ևս օգնում մեր սերը բորբոքելուն։
 
Վերջապես երիտասարդն ավարտեց և վերադարձավ ❁-
 
՛ֆիդերի աստիճանով։ Եվ որովհետև նա հարուստ էր, ուստի
 
խոսք չեղավ այն մասին թե' զինվորական վարչությունը
 
կարո՞ղ է արդյոք արգելք լինել նրա վաղ ամուսնանալուն։
 
Մենք նշանվեցանք պաշտոնապես։ Ծնողներս պատրաստում
 
էին իմ օժիտը։ Մի ամսից հետո պիտի պսակվեինք. այք
 
ամենքը գիտեին, նույնիսկ իմ ընկերուհիները նոր հագուստ֊
 
ներ էին կարում իմ պսակադրության ներկա լինելու հա֊
 
մար... Եվ սակայն հենց այստեղ արդարացավ առածը
 
<րԽորհուրդը մարդկան* կամք աստուծոյ>— օրերում իմ
 
փեսան' պաշտոնակից օֆիցերների կողմից հրավիրվեցավ
 
մասնակցելու ընկերական մի որսի, որ տեղի պիտի ունենար
 
մոտիկ կալվածներից մինում։ Եվ, ահա, այդտեղ որսի ժա¬
 
մանակ, նա մի դժբախտ դիպվածով' գնդակ ահ ար եղավ իր մի
 
ընկեցից, որը կատաղի կինճից հալածվելիս' երբ դարձել,
 
արձակել էր հրացանը, գնդակը փոխանակ գազանին դիպ-
 
չելու, վրիպել, զարկել էր իմ խեղճ փեսացուին, որ այդ ժա¬
 
մանակ գտնվում է եղել թավուտում... Այս դժբախտության
 
Iուրը կայծակնահար արավ ինձ։ Կորուստը ծանր էր և ան¬
 
դարմանելի. քիչ էր մնում, որ վշտիցս խելագարվեի
 
բայց ծնողներս հետս էին, նրանք հսկեցին վրաս երկար ժա*
 
ման ակ և ամեն միջոց գործ գրին հարվածի սաստկությունը
 
մեղմելու համար։ Այսուամենայնիվ կյանքը կորցրեց ինձ
 
համար իր արժեքը։ Ի՞նչ էր նա այնուհետև առանց իմ սի*
 
րձլոեն — իհարկե, ոչինչ։ Այս պատճառով սգո ծանր օրերն
 
անցնելուց հետո' ես որոշեցի հեռանալ աշխարհից ընդմիշաւ
 
Բայց կուսանից մ անել չէի կարող, ի բնե ատում էի անգոր*
 
Ж
 
նցից յուրաքանչյուրը հաճախ բաղկացած էր մի քանի
 
թերթերից... Ի՞նչ էինք գրում մենք իրար, որտեղից էինք
 
գտնում խոսելու այդքան նյութ, չեմ հիշում, միայն գիտեմ
 
որ այդ նամակները մեզանից խլում էին անթիվ ժամեր ե
 
ավելի ևս օգնում մեր սերը բորբոքելուն։
 
Վերջապես երիտասարդն ավարտեց և վերադարձավ ❁-
 
՛ֆիդերի աստիճանով։ Եվ որովհետև նա հարուստ էր, ուստի
 
խոսք չեղավ այն մասին թե' զինվորական վարչությունը
 
կարո՞ղ է արդյոք արգելք լինել նրա վաղ ամուսնանալուն։
 
Մենք նշանվեցանք պաշտոնապես։ Ծնողներս պատրաստում
 
էին իմ օժիտը։ Մի ամսից հետո պիտի պսակվեինք. այք
 
ամենքը գիտեին, նույնիսկ իմ ընկերուհիները նոր հագուստ֊
 
ներ էին կարում իմ պսակադրության ներկա լինելու հա֊
 
մար... Եվ սակայն հենց այստեղ արդարացավ առածը
 
<րԽորհուրդը մարդկան* կամք աստուծոյ>— օրերում իմ
 
փեսան' պաշտոնակից օֆիցերների կողմից հրավիրվեցավ
 
մասնակցելու ընկերական մի որսի, որ տեղի պիտի ունենար
 
մոտիկ կալվածներից մինում։ Եվ, ահա, այդտեղ որսի ժա¬
 
մանակ, նա մի դժբախտ դիպվածով' գնդակ ահ ար եղավ իր մի
 
ընկեցից, որը կատաղի կինճից հալածվելիս' երբ դարձել,
 
արձակել էր հրացանը, գնդակը փոխանակ գազանին դիպ-
 
չելու, վրիպել, զարկել էր իմ խեղճ փեսացուին, որ այդ ժա¬
 
մանակ գտնվում է եղել թավուտում... Այս դժբախտության
 
Iուրը կայծակնահար արավ ինձ։ Կորուստը ծանր էր և ան¬
 
դարմանելի. քիչ էր մնում, որ վշտիցս խելագարվեի
 
բայց ծնողներս հետս էին, նրանք հսկեցին վրաս երկար ժա*
 
ման ակ և ամեն միջոց գործ գրին հարվածի սաստկությունը
 
մեղմելու համար։ Այսուամենայնիվ կյանքը կորցրեց ինձ
 
համար իր արժեքը։ Ի՞նչ էր նա այնուհետև առանց իմ սի*
 
րձլոեն — իհարկե, ոչինչ։ Այս պատճառով սգո ծանր օրերն
 
անցնելուց հետո' ես որոշեցի հեռանալ աշխարհից ընդմիշաւ
 
Բայց կուսանից մ անել չէի կարող, ի բնե ատում էի անգոր*
 
Ж
 
վնցից յուրաքանչյուրը հաճախ բաղկացած էր մի քանի
 
թերթերից... Ի՞նչ էինք գրում մենք իրար, որտեղից էինք
 
գտնում խոսելու այդքան նյութ, չեմ հիշում, միայն գիտեմ
 
որ այդ նամակները մեզանից խլում էին անթիվ ժամեր ե
 
ավելի ևս օգնում մեր սերը բորբոքելուն։
 
Վերջապես երիտասարդն ավարտեց և վերադարձավ ❁-
 
՛ֆիդերի աստիճանով։ Եվ որովհետև նա հարուստ էր, ուստի
 
խոսք չեղավ այն մասին թե' զինվորական վարչությունը
 
կարո՞ղ է արդյոք արգելք լինել նրա վաղ ամուսնանալուն։
 
Մենք նշանվեցանք պաշտոնապես։ Ծնողներս պատրաստում
 
էին իմ օժիտը։ Մի ամսից հետո պիտի պսակվեինք. այք
 
ամենքը գիտեին, նույնիսկ իմ ընկերուհիները նոր հագուստ֊
 
ներ էին կարում իմ պսակադրության ներկա լինելու հա֊
 
մար... Եվ սակայն հենց այստեղ արդարացավ առածը
 
<րԽորհուրդը մարդկան* կամք աստուծոյ>— օրերում իմ
 
փեսան' պաշտոնակից օֆիցերների կողմից հրավիրվեցավ
 
մասնակցելու ընկերական մի որսի, որ տեղի պիտի ունենար
 
մոտիկ կալվածներից մինում։ Եվ, ահա, այդտեղ որսի ժա¬
 
մանակ, նա մի դժբախտ դիպվածով' գնդակ ահ ար եղավ իր մի
 
ընկեցից, որը կատաղի կինճից հալածվելիս' երբ դարձել,
 
արձակել էր հրացանը, գնդակը փոխանակ գազանին դիպ-
 
չելու, վրիպել, զարկել էր իմ խեղճ փեսացուին, որ այդ ժա¬
 
մանակ գտնվում է եղել թավուտում... Այս դժբախտության
 
Iուրը կայծակնահար արավ ինձ։ Կորուստը ծանր էր և ան¬
 
դարմանելի. քիչ էր մնում, որ վշտիցս խելագարվեի
 
բայց ծնողներս հետս էին, նրանք հսկեցին վրաս երկար ժա*
 
ման ակ և ամեն միջոց գործ գրին հարվածի սաստկությունը
 
մեղմելու համար։ Այսուամենայնիվ կյանքը կորցրեց ինձ
 
համար իր արժեքը։ Ի՞նչ էր նա այնուհետև առանց իմ սի*
 
րձլոեն — իհարկե, ոչինչ։ Այս պատճառով սգո ծանր օրերն
 
անցնելուց հետո' ես որոշեցի հեռանալ աշխարհից ընդմիշաւ
 
Բայց կուսանից մ անել չէի կարող, ի բնե ատում էի անգոր*
 
Ж
 
նցից յուրաքանչյուրը հաճախ բաղկացած էր մի քանի
 
թերթերից... Ի՞նչ էինք գրում մենք իրար, որտեղից էինք
 
գտնում խոսելու այդքան նյութ, չեմ հիշում, միայն գիտեմ
 
որ այդ նամակները մեզանից խլում էին անթիվ ժամեր ե
 
ավելի ևս օգնում մեր սերը բորբոքելուն։
 
Վերջապես երիտասարդն ավարտեց և վերադարձավ ❁-
 
՛ֆիդերի աստիճանով։ Եվ որովհետև նա հարուստ էր, ուստի
 
խոսք չեղավ այն մասին թե' զինվորական վարչությունը
 
կարո՞ղ է արդյոք արգելք լինել նրա վաղ ամուսնանալուն։
 
Մենք նշանվեցանք պաշտոնապես։ Ծնողներս պատրաստում
 
էին իմ օժիտը։ Մի ամսից հետո պիտի պսակվեինք. այք
 
ամենքը գիտեին, նույնիսկ իմ ընկերուհիները նոր հագուստ֊
 
ներ էին կարում իմ պսակադրության ներկա լինելու հա֊
 
մար... Եվ սակայն հենց այստեղ արդարացավ առածը
 
<րԽորհուրդը մարդկան* կամք աստուծոյ>— օրերում իմ
 
փեսան' պաշտոնակից օֆիցերների կողմից հրավիրվեցավ
 
մասնակցելու ընկերական մի որսի, որ տեղի պիտի ունենար
 
մոտիկ կալվածներից մինում։ Եվ, ահա, այդտեղ որսի ժա¬
 
մանակ, նա մի դժբախտ դիպվածով' գնդակ ահ ար եղավ իր մի
 
ընկեցից, որը կատաղի կինճից հալածվելիս' երբ դարձել,
 
արձակել էր հրացանը, գնդակը փոխանակ գազանին դիպ-
 
չելու, վրիպել, զարկել էր իմ խեղճ փեսացուին, որ այդ ժա¬
 
մանակ գտնվում է եղել թավուտում... Այս դժբախտության
 
Iուրը կայծակնահար արավ ինձ։ Կորուստը ծանր էր և ան¬
 
դարմանելի. քիչ էր մնում, որ վշտիցս խելագարվեի
 
բայց ծնողներս հետս էին, նրանք հսկեցին վրաս երկար ժա*
 
ման ակ և ամեն միջոց գործ գրին հարվածի սաստկությունը
 
մեղմելու համար։ Այսուամենայնիվ կյանքը կորցրեց ինձ
 
համար իր արժեքը։ Ի՞նչ էր նա այնուհետև առանց իմ սի*
 
րձլոեն — իհարկե, ոչինչ։ Այս պատճառով սգո ծանր օրերն
 
անցնելուց հետո' ես որոշեցի հեռանալ աշխարհից ընդմիշաւ
 
Բայց կուսանից մ անել չէի կարող, ի բնե ատում էի անգոր*
 
Ж
 
նցից յուրաքանչյուրը հաճախ բաղկացած էր մի քանի
 
թերթերից... Ի՞նչ էինք գրում մենք իրար, որտեղից էինք
 
գտնում խոսելու այդքան նյութ, չեմ հիշում, միայն գիտեմ
 
որ այդ նամակները մեզանից խլում էին անթիվ ժամեր ե
 
ավելի ևս օգնում մեր սերը բորբոքելուն։
 
Վերջապես երիտասարդն ավարտեց և վերադարձավ ❁-
 
՛ֆիդերի աստիճանով։ Եվ որովհետև նա հարուստ էր, ուստի
 
խոսք չեղավ այն մասին թե' զինվորական վարչությունը
 
կարո՞ղ է արդյոք արգելք լինել նրա վաղ ամուսնանալուն։
 
Մենք նշանվեցանք պաշտոնապես։ Ծնողներս պատրաստում
 
էին իմ օժիտը։ Մի ամսից հետո պիտի պսակվեինք. այք
 
ամենքը գիտեին, նույնիսկ իմ ընկերուհիները նոր հագուստ֊
 
ներ էին կարում իմ պսակադրության ներկա լինելու հա֊
 
մար... Եվ սակայն հենց այստեղ արդարացավ առածը
 
<րԽորհուրդը մարդկան* կամք աստուծոյ>— օրերում իմ
 
փեսան' պաշտոնակից օֆիցերների կողմից հրավիրվեցավ
 
մասնակցելու ընկերական մի որսի, որ տեղի պիտի ունենար
 
մոտիկ կալվածներից մինում։ Եվ, ահա, այդտեղ որսի ժա¬
 
մանակ, նա մի դժբախտ դիպվածով' գնդակ ահ ար եղավ իր մի
 
ընկեցից, որը կատաղի կինճից հալածվելիս' երբ դարձել,
 
արձակել էր հրացանը, գնդակը փոխանակ գազանին դիպ-
 
չելու, վրիպել, զարկել էր իմ խեղճ փեսացուին, որ այդ ժա¬
 
մանակ գտնվում է եղել թավուտում... Այս դժբախտության
 
Iուրը կայծակնահար արավ ինձ։ Կորուստը ծանր էր և ան¬
 
դարմանելի. քիչ էր մնում, որ վշտիցս խելագարվեի
 
բայց ծնողներս հետս էին, նրանք հսկեցին վրաս երկար ժա*
 
ման ակ և ամեն միջոց գործ գրին հարվածի սաստկությունը
 
մեղմելու համար։ Այսուամենայնիվ կյանքը կորցրեց ինձ
 
համար իր արժեքը։ Ի՞նչ էր նա այնուհետև առանց իմ սի*
 
րձլոեն — իհարկե, ոչինչ։ Այս պատճառով սգո ծանր օրերն
 
անցնելուց հետո' ես որոշեցի հեռանալ աշխարհից ընդմիշաւ
 
Բայց կուսանից մ անել չէի կարող, ի բնե ատում էի անգոր*
 
Ж
 
նցից յուրաքանչյուրը հաճախ բաղկացած էր մի քանի
 
թերթերից... Ի՞նչ էինք գրում մենք իրար, որտեղից էինք
 
գտնում խոսելու այդքան նյութ, չեմ հիշում, միայն գիտեմ
 
որ այդ նամակները մեզանից խլում էին անթիվ ժամեր ե
 
ավելի ևս օգնում մեր սերը բորբոքելուն։
 
Վերջապես երիտասարդն ավարտեց և վերադարձավ ❁-
 
՛ֆիդերի աստիճանով։ Եվ որովհետև նա հարուստ էր, ուստի
 
խոսք չեղավ այն մասին թե' զինվորական վարչությունը
 
կարո՞ղ է արդյոք արգելք լինել նրա վաղ ամուսնանալուն։
 
Մենք նշանվեցանք պաշտոնապես։ Ծնողներս պատրաստում
 
էին իմ օժիտը։ Մի ամսից հետո պիտի պսակվեինք. այք
 
ամենքը գիտեին, նույնիսկ իմ ընկերուհիները նոր հագուստ֊
 
ներ էին կարում իմ պսակադրության ներկա լինելու հա֊
 
մար... Եվ սակայն հենց այստեղ արդարացավ առածը
 
<րԽորհուրդը մարդկան* կամք աստուծոյ>— օրերում իմ
 
փեսան' պաշտոնակից օֆիցերների կողմից հրավիրվեցավ
 
մասնակցելու ընկերական մի որսի, որ տեղի պիտի ունենար
 
մոտիկ կալվածներից մինում։ Եվ, ահա, այդտեղ որսի ժա¬
 
մանակ, նա մի դժբախտ դիպվածով' գնդակ ահ ար եղավ իր մի
 
ընկեցից, որը կատաղի կինճից հալածվելիս' երբ դարձել,
 
արձակել էր հրացանը, գնդակը փոխանակ գազանին դիպ-
 
չելու, վրիպել, զարկել էր իմ խեղճ փեսացուին, որ այդ ժա¬
 
մանակ գտնվում է եղել թավուտում... Այս դժբախտության
 
Iուրը կայծակնահար արավ ինձ։ Կորուստը ծանր էր և ան¬
 
դարմանելի. քիչ էր մնում, որ վշտիցս խելագարվեի
 
բայց ծնողներս հետս էին, նրանք հսկեցին վրաս երկար ժա*
 
ման ակ և ամեն միջոց գործ գրին հարվածի սաստկությունը
 
մեղմելու համար։ Այսուամենայնիվ կյանքը կորցրեց ինձ
 
համար իր արժեքը։ Ի՞նչ էր նա այնուհետև առանց իմ սի*
 
րձլոեն — իհարկե, ոչինչ։ Այս պատճառով սգո ծանր օրերն
 
անցնելուց հետո' ես որոշեցի հեռանալ աշխարհից ընդմիշաւ
 
Բայց կուսանից մ անել չէի կարող, ի բնե ատում էի անգոր*
 
Ж
 
նցից յուրաքանչյուրը հաճախ բաղկացած էր մի քանի
 
թերթերից... Ի՞նչ էինք գրում մենք իրար, որտեղից էինք
 
գտնում խոսելու այդքան նյութ, չեմ հիշում, միայն գիտեմ
 
որ այդ նամակները մեզանից խլում էին անթիվ ժամեր ե
 
ավելի ևս օգնում մեր սերը բորբոքելուն։
 
Վերջապես երիտասարդն ավարտեց և վերադարձավ ❁-
 
՛ֆիդերի աստիճանով։ Եվ որովհետև նա հարուստ էր, ուստի
 
խոսք չեղավ այն մասին թե' զինվորական վարչությունը
 
կարո՞ղ է արդյոք արգելք լինել նրա վաղ ամուսնանալուն։
 
Մենք նշանվեցանք պաշտոնապես։ Ծնողներս պատրաստում
 
էին իմ օժիտը։ Մի ամսից հետո պիտի պսակվեինք. այք
 
ամենքը գիտեին, նույնիսկ իմ ընկերուհիները նոր հագուստ֊
 
ներ էին կարում իմ պսակադրության ներկա լինելու հա֊
 
մար... Եվ սակայն հենց այստեղ արդարացավ առածը
 
<րԽորհուրդը մարդկան* կամք աստուծոյ>— օրերում իմ
 
փեսան' պաշտոնակից օֆիցերների կողմից հրավիրվեցավ
 
մասնակցելու ընկերական մի որսի, որ տեղի պիտի ունենար
 
մոտիկ կալվածներից մինում։ Եվ, ահա, այդտեղ որսի ժա¬
 
մանակ, նա մի դժբախտ դիպվածով' գնդակ ահ ար եղավ իր մի
 
ընկեցից, որը կատաղի կինճից հալածվելիս' երբ դարձել,
 
արձակել էր հրացանը, գնդակը փոխանակ գազանին դիպ-
 
չելու, վրիպել, զարկել էր իմ խեղճ փեսացուին, որ այդ ժա¬
 
մանակ գտնվում է եղել թավուտում... Այս դժբախտության
 
Iուրը կայծակնահար արավ ինձ։ Կորուստը ծանր էր և ան¬
 
դարմանելի. քիչ էր մնում, որ վշտիցս խելագարվեի
 
բայց ծնողներս հետս էին, նրանք հսկեցին վրաս երկար ժա*
 
ման ակ և ամեն միջոց գործ գրին հարվածի սաստկությունը
 
մեղմելու համար։ Այսուամենայնիվ կյանքը կորցրեց ինձ
 
համար իր արժեքը։ Ի՞նչ էր նա այնուհետև առանց իմ սի*
 
րձլոեն — իհարկե, ոչինչ։ Այս պատճառով սգո ծանր օրերն
 
անցնելուց հետո' ես որոշեցի հեռանալ աշխարհից ընդմիշաւ
 
Բայց կուսանից մ անել չէի կարող, ի բնե ատում էի անգոր*
 
Ж
 
նցից յուրաքանչյուրը հաճախ բաղկացած էր մի քանի
 
թերթերից... Ի՞նչ էինք գրում մենք իրար, որտեղից էինք
 
գտնում խոսելու այդքան նյութ, չեմ հիշում, միայն գիտեմ
 
որ այդ նամակները մեզանից խլում էին անթիվ ժամեր ե
 
ավելի ևս օգնում մեր սերը բորբոքելուն։
 
Վերջապես երիտասարդն ավարտեց և վերադարձավ ❁-
 
՛ֆիդերի աստիճանով։ Եվ որովհետև նա հարուստ էր, ուստի
 
խոսք չեղավ այն մասին թե' զինվորական վարչությունը
 
կարո՞ղ է արդյոք արգելք լինել նրա վաղ ամուսնանալուն։
 
Մենք նշանվեցանք պաշտոնապես։ Ծնողներս պատրաստում
 
էին իմ օժիտը։ Մի ամսից հետո պիտի պսակվեինք. այք
 
ամենքը գիտեին, նույնիսկ իմ ընկերուհիները նոր հագուստ֊
 
ներ էին կարում իմ պսակադրության ներկա լինելու հա֊
 
մար... Եվ սակայն հենց այստեղ արդարացավ առածը
 
<րԽորհուրդը մարդկան* կամք աստուծոյ>— օրերում իմ
 
փեսան' պաշտոնակից օֆիցերների կողմից հրավիրվեցավ
 
մասնակցելու ընկերական մի որսի, որ տեղի պիտի ունենար
 
մոտիկ կալվածներից մինում։ Եվ, ահա, այդտեղ որսի ժա¬
 
մանակ, նա մի դժբախտ դիպվածով' գնդակ ահ ար եղավ իր մի
 
ընկեցից, որը կատաղի կինճից հալածվելիս' երբ դարձել,
 
արձակել էր հրացանը, գնդակը փոխանակ գազանին դիպ-
 
չելու, վրիպել, զարկել էր իմ խեղճ փեսացուին, որ այդ ժա¬
 
մանակ գտնվում է եղել թավուտում... Այս դժբախտության
 
Iուրը կայծակնահար արավ ինձ։ Կորուստը ծանր էր և ան¬
 
դարմանելի. քիչ էր մնում, որ վշտիցս խելագարվեի
 
բայց ծնողներս հետս էին, նրանք հսկեցին վրաս երկար ժա*
 
ման ակ և ամեն միջոց գործ գրին հարվածի սաստկությունը
 
մեղմելու համար։ Այսուամենայնիվ կյանքը կորցրեց ինձ
 
համար իր արժեքը։ Ի՞նչ էր նա այնուհետև առանց իմ սի*
 
րձլոեն — իհարկե, ոչինչ։ Այս պատճառով սգո ծանր օրերն
 
անցնելուց հետո' ես որոշեցի հեռանալ աշխարհից ընդմիշաւ
 
Բայց կուսանից մ անել չէի կարող, ի բնե ատում էի անգոր*
 
Ж
 
նցից յուրաքանչյուրը հաճախ բաղկացած էր մի քանի
 
թերթերից... Ի՞նչ էինք գրում մենք իրար, որտեղից էինք
 
գտնում խոսելու այդքան նյութ, չեմ հիշում, միայն գիտեմ
 
որ այդ նամակները մեզանից խլում էին անթիվ ժամեր ե
 
ավելի ևս օգնում մեր սերը բորբոքելուն։
 
Վերջապես երիտասարդն ավարտեց և վերադարձավ ❁-
 
՛ֆիդերի աստիճանով։ Եվ որովհետև նա հարուստ էր, ուստի
 
խոսք չեղավ այն մասին թե' զինվորական վարչությունը
 
կարո՞ղ է արդյոք արգելք լինել նրա վաղ ամուսնանալուն։
 
Մենք նշանվեցանք պաշտոնապես։ Ծնողներս պատրաստում
 
էին իմ օժիտը։ Մի ամսից հետո պիտի պսակվեինք. այք
 
ամենքը գիտեին, նույնիսկ իմ ընկերուհիները նոր հագուստ֊
 
ներ էին կարում իմ պսակադրության ներկա լինելու հա֊
 
մար... Եվ սակայն հենց այստեղ արդարացավ առածը
 
<րԽորհուրդը մարդկան* կամք աստուծոյ>— օրերում իմ
 
փեսան' պաշտոնակից օֆիցերների կողմից հրավիրվեցավ
 
մասնակցելու ընկերական մի որսի, որ տեղի պիտի ունենար
 
մոտիկ կալվածներից մինում։ Եվ, ահա, այդտեղ որսի ժա¬
 
մանակ, նա մի դժբախտ դիպվածով' գնդակ ահ ար եղավ իր մի
 
ընկեցից, որը կատաղի կինճից հալածվելիս' երբ դարձել,
 
արձակել էր հրացանը, գնդակը փոխանակ գազանին դիպ-
 
չելու, վրիպել, զարկել էր իմ խեղճ փեսացուին, որ այդ ժա¬
 
մանակ գտնվում է եղել թավուտում... Այս դժբախտության
 
Iուրը կայծակնահար արավ ինձ։ Կորուստը ծանր էր և ան¬
 
դարմանելի. քիչ էր մնում, որ վշտիցս խելագարվեի
 
բայց ծնողներս հետս էին, նրանք հսկեցին վրաս երկար ժա*
 
ման ակ և ամեն միջոց գործ գրին հարվածի սաստկությունը
 
մեղմելու համար։ Այսուամենայնիվ կյանքը կորցրեց ինձ
 
համար իր արժեքը։ Ի՞նչ էր նա այնուհետև առանց իմ սի*
 
րձլոեն — իհարկե, ոչինչ։ Այս պատճառով սգո ծանր օրերն
 
անցնելուց հետո' ես որոշեցի հեռանալ աշխարհից ընդմիշաւ
 
Բայց կուսանից մ անել չէի կարող, ի բնե ատում էի անգոր*
 
Ж
 
նցից յուրաքանչյուրը հաճախ բաղկացած էր մի քանի
 
թերթերից... Ի՞նչ էինք գրում մենք իրար, որտեղից էինք
 
գտնում խոսելու այդքան նյութ, չեմ հիշում, միայն գիտեմ
 
որ այդ նամակները մեզանից խլում էին անթիվ ժամեր ե
 
ավելի ևս օգնում մեր սերը բորբոքելուն։
 
Վերջապես երիտասարդն ավարտեց և վերադարձավ ❁-
 
՛ֆիդերի աստիճանով։ Եվ որովհետև նա հարուստ էր, ուստի
 
խոսք չեղավ այն մասին թե' զինվորական վարչությունը
 
կարո՞ղ է արդյոք արգելք լինել նրա վաղ ամուսնանալուն։
 
Մենք նշանվեցանք պաշտոնապես։ Ծնողներս պատրաստում
 
էին իմ օժիտը։ Մի ամսից հետո պիտի պսակվեինք. այք
 
ամենքը գիտեին, նույնիսկ իմ ընկերուհիները նոր հագուստ֊
 
ներ էին կարում իմ պսակադրության ներկա լինելու հա֊
 
մար... Եվ սակայն հենց այստեղ արդարացավ առածը
 
<րԽորհուրդը մարդկան* կամք աստուծոյ>— օրերում իմ
 
փեսան' պաշտոնակից օֆիցերների կողմից հրավիրվեցավ
 
մասնակցելու ընկերական մի որսի, որ տեղի պիտի ունենար
 
մոտիկ կալվածներից մինում։ Եվ, ահա, այդտեղ որսի ժա¬
 
մանակ, նա մի դժբախտ դիպվածով' գնդակ ահ ար եղավ իր մի
 
ընկեցից, որը կատաղի կինճից հալածվելիս' երբ դարձել,
 
արձակել էր հրացանը, գնդակը փոխանակ գազանին դիպ-
 
չելու, վրիպել, զարկել էր իմ խեղճ փեսացուին, որ այդ ժա¬
 
մանակ գտնվում է եղել թավուտում... Այս դժբախտության
 
Iուրը կայծակնահար արավ ինձ։ Կորուստը ծանր էր և ան¬
 
դարմանելի. քիչ էր մնում, որ վշտիցս խելագարվեի
 
բայց ծնողներս հետս էին, նրանք հսկեցին վրաս երկար ժա*
 
ման ակ և ամեն միջոց գործ գրին հարվածի սաստկությունը
 
մեղմելու համար։ Այսուամենայնիվ կյանքը կորցրեց ինձ
 
համար իր արժեքը։ Ի՞նչ էր նա այնուհետև առանց իմ սի*
 
րձլոեն — իհարկե, ոչինչ։ Այս պատճառով սգո ծանր օրերն
 
անցնելուց հետո' ես որոշեցի հեռանալ աշխարհից ընդմիշաւ
 
Բայց կուսանից մ անել չէի կարող, ի բնե ատում էի անգոր*
 
Ж
 
նցից յուրաքանչյուրը հաճախ բաղկացած էր մի քանի
 
թերթերից... Ի՞նչ էինք գրում մենք իրար, որտեղից էինք
 
գտնում խոսելու այդքան նյութ, չեմ հիշում, միայն գիտեմ
 
որ այդ նամակները մեզանից խլում էին անթիվ ժամեր ե
 
ավելի ևս օգնում մեր սերը բորբոքելուն։
 
Վերջապես երիտասարդն ավարտեց և վերադարձավ ❁-
 
՛ֆիդերի աստիճանով։ Եվ որովհետև նա հարուստ էր, ուստի
 
խոսք չեղավ այն մասին թե' զինվորական վարչությունը
 
կարո՞ղ է արդյոք արգելք լինել նրա վաղ ամուսնանալուն։
 
Մենք նշանվեցանք պաշտոնապես։ Ծնողներս պատրաստում
 
էին իմ օժիտը։ Մի ամսից հետո պիտի պսակվեինք. այք
 
ամենքը գիտեին, նույնիսկ իմ ընկերուհիները նոր հագուստ֊
 
ներ էին կարում իմ պսակադրության ներկա լինելու հա֊
 
մար... Եվ սակայն հենց այստեղ արդարացավ առածը
 
<րԽորհուրդը մարդկան* կամք աստուծոյ>— օրերում իմ
 
փեսան' պաշտոնակից օֆիցերների կողմից հրավիրվեցավ
 
մասնակցելու ընկերական մի որսի, որ տեղի պիտի ունենար
 
մոտիկ կալվածներից մինում։ Եվ, ահա, այդտեղ որսի ժա¬
 
մանակ, նա մի դժբախտ դիպվածով' գնդակ ահ ար եղավ իր մի
 
ընկեցից, որը կատաղի կինճից հալածվելիս' երբ դարձել,
 
արձակել էր հրացանը, գնդակը փոխանակ գազանին դիպ-
 
չելու, վրիպել, զարկել էր իմ խեղճ փեսացուին, որ այդ ժա¬
 
մանակ գտնվում է եղել թավուտում... Այս դժբախտության
 
Iուրը կայծակնահար արավ ինձ։ Կորուստը ծանր էր և ան¬
 
դարմանելի. քիչ էր մնում, որ վշտիցս խելագարվեի
 
բայց ծնողներս հետս էին, նրանք հսկեցին վրաս երկար ժա*
 
ման ակ և ամեն միջոց գործ գրին հարվածի սաստկությունը
 
մեղմելու համար։ Այսուամենայնիվ կյանքը կորցրեց ինձ
 
համար իր արժեքը։ Ի՞նչ էր նա այնուհետև առանց իմ սի*
 
րձլոեն — իհարկե, ոչինչ։ Այս պատճառով սգո ծանր օրերն
 
անցնելուց հետո' ես որոշեցի հեռանալ աշխարհից ընդմիշաւ
 
Բայց կուսանից մ անել չէի կարող, ի բնե ատում էի անգոր*
 
Ж
 
նցից յուրաքանչյուրը հաճախ բաղկացած էր մի քանի
 
թերթերից... Ի՞նչ էինք գրում մենք իրար, որտեղից էինք
 
գտնում խոսելու այդքան նյութ, չեմ հիշում, միայն գիտեմ
 
որ այդ նամակները մեզանից խլում էին անթիվ ժամեր ե
 
ավելի ևս օգնում մեր սերը բորբոքելուն։
 
Վերջապես երիտասարդն ավարտեց և վերադարձավ ❁-
 
՛ֆիդերի աստիճանով։ Եվ որովհետև նա հարուստ էր, ուստի
 
խոսք չեղավ այն մասին թե' զինվորական վարչությունը
 
կարո՞ղ է արդյոք արգելք լինել նրա վաղ ամուսնանալուն։
 
Մենք նշանվեցանք պաշտոնապես։ Ծնողներս պատրաստում
 
էին իմ օժիտը։ Մի ամսից հետո պիտի պսակվեինք. այք
 
ամենքը գիտեին, նույնիսկ իմ ընկերուհիները նոր հագուստ֊
 
ներ էին կարում իմ պսակադրության ներկա լինելու հա֊
 
մար... Եվ սակայն հենց այստեղ արդարացավ առածը
 
<րԽորհուրդը մարդկան* կամք աստուծոյ>— օրերում իմ
 
փեսան' պաշտոնակից օֆիցերների կողմից հրավիրվեցավ
 
մասնակցելու ընկերական մի որսի, որ տեղի պիտի ունենար
 
մոտիկ կալվածներից մինում։ Եվ, ահա, այդտեղ որսի ժա¬
 
մանակ, նա մի դժբախտ դիպվածով' գնդակ ահ ար եղավ իր մի
 
ընկեցից, որը կատաղի կինճից հալածվելիս' երբ դարձել,
 
արձակել էր հրացանը, գնդակը փոխանակ գազանին դիպ-
 
չելու, վրիպել, զարկել էր իմ խեղճ փեսացուին, որ այդ ժա¬
 
մանակ գտնվում է եղել թավուտում... Այս դժբախտության
 
Iուրը կայծակնահար արավ ինձ։ Կորուստը ծանր էր և ան¬
 
դարմանելի. քիչ էր մնում, որ վշտիցս խելագարվեի
 
բայց ծնողներս հետս էին, նրանք հսկեցին վրաս երկար ժա*
 
ման ակ և ամեն միջոց գործ գրին հարվածի սաստկությունը
 
մեղմելու համար։ Այսուամենայնիվ կյանքը կորցրեց ինձ
 
համար իր արժեքը։ Ի՞նչ էր նա այնուհետև առանց իմ սի*
 
րձլոեն — իհարկե, ոչինչ։ Այս պատճառով սգո ծանր օրերն
 
անցնելուց հետո' ես որոշեցի հեռանալ աշխարհից ընդմիշաւ
 
Բայց կուսանից մ անել չէի կարող, ի բնե ատում էի անգոր*
 
Ж
 
նցից յուրաքանչյուրը հաճախ բաղկացած էր մի քանի
 
թերթերից... Ի՞նչ էինք գրում մենք իրար, որտեղից էինք
 
գտնում խոսելու այդքան նյութ, չեմ հիշում, միայն գիտեմ
 
որ այդ նամակները մեզանից խլում էին անթիվ ժամեր ե
 
ավելի ևս օգնում մեր սերը բորբոքելուն։
 
Վերջապես երիտասարդն ավարտեց և վերադարձավ ❁-
 
՛ֆիդերի աստիճանով։ Եվ որովհետև նա հարուստ էր, ուստի
 
խոսք չեղավ այն մասին թե' զինվորական վարչությունը
 
կարո՞ղ է արդյոք արգելք լինել նրա վաղ ամուսնանալուն։
 
Մենք նշանվեցանք պաշտոնապես։ Ծնողներս պատրաստում
 
էին իմ օժիտը։ Մի ամսից հետո պիտի պսակվեինք. այք
 
ամենքը գիտեին, նույնիսկ իմ ընկերուհիները նոր հագուստ֊
 
ներ էին կարում իմ պսակադրության ներկա լինելու հա֊
 
մար... Եվ սակայն հենց այստեղ արդարացավ առածը
 
<րԽորհուրդը մարդկան* կամք աստուծոյ>— օրերում իմ
 
փեսան' պաշտոնակից օֆիցերների կողմից հրավիրվեցավ
 
մասնակցելու ընկերական մի որսի, որ տեղի պիտի ունենար
 
մոտիկ կալվածներից մինում։ Եվ, ահա, այդտեղ որսի ժա¬
 
մանակ, նա մի դժբախտ դիպվածով' գնդակ ահ ար եղավ իր մի
 
ընկեցից, որը կատաղի կինճից հալածվելիս' երբ դարձել,
 
արձակել էր հրացանը, գնդակը փոխանակ գազանին դիպ-
 
չելու, վրիպել, զարկել էր իմ խեղճ փեսացուին, որ այդ ժա¬
 
մանակ գտնվում է եղել թավուտում... Այս դժբախտության
 
Iուրը կայծակնահար արավ ինձ։ Կորուստը ծանր էր և ան¬
 
դարմանելի. քիչ էր մնում, որ վշտիցս խելագարվեի
 
բայց ծնողներս հետս էին, նրանք հսկեցին վրաս երկար ժա*
 
ման ակ և ամեն միջոց գործ գրին հարվածի սաստկությունը
 
մեղմելու համար։ Այսուամենայնիվ կյանքը կորցրեց ինձ
 
համար իր արժեքը։ Ի՞նչ էր նա այնուհետև առանց իմ սի*
 
րձլոեն — իհարկե, ոչինչ։ Այս պատճառով սգո ծանր օրերն
 
անցնելուց հետո' ես որոշեցի հեռանալ աշխարհից ընդմիշաւ
 
Բայց կուսանից մ անել չէի կարող, ի բնե ատում էի անգոր*
 
Ж
 
նցից յուրաքանչյուրը հաճախ բաղկացած էր մի քանի
 
թերթերից... Ի՞նչ էինք գրում մենք իրար, որտեղից էինք
 
գտնում խոսելու այդքան նյութ, չեմ հիշում, միայն գիտեմ
 
որ այդ նամակները մեզանից խլում էին անթիվ ժամեր ե
 
ավելի ևս օգնում մեր սերը բորբոքելուն։
 
Վերջապես երիտասարդն ավարտեց և վերադարձավ ❁-
 
՛ֆիդերի աստիճանով։ Եվ որովհետև նա հարուստ էր, ուստի
 
խոսք չեղավ այն մասին թե' զինվորական վարչությունը
 
կարո՞ղ է արդյոք արգելք լինել նրա վաղ ամուսնանալուն։
 
Մենք նշանվեցանք պաշտոնապես։ Ծնողներս պատրաստում
 
էին իմ օժիտը։ Մի ամսից հետո պիտի պսակվեինք. այք
 
ամենքը գիտեին, նույնիսկ իմ ընկերուհիները նոր հագուստ֊
 
ներ էին կարում իմ պսակադրության ներկա լինելու հա֊
 
մար... Եվ սակայն հենց այստեղ արդարացավ առածը
 
<րԽորհուրդը մարդկան* կամք աստուծոյ>— օրերում իմ
 
փեսան' պաշտոնակից օֆիցերների կողմից հրավիրվեցավ
 
մասնակցելու ընկերական մի որսի, որ տեղի պիտի ունենար
 
մոտիկ կալվածներից մինում։ Եվ, ահա, այդտեղ որսի ժա¬
 
մանակ, նա մի դժբախտ դիպվածով' գնդակ ահ ար եղավ իր մի
 
ընկեցից, որը կատաղի կինճից հալածվելիս' երբ դարձել,
 
արձակել էր հրացանը, գնդակը փոխանակ գազանին դիպ-
 
չելու, վրիպել, զարկել էր իմ խեղճ փեսացուին, որ այդ ժա¬
 
մանակ գտնվում է եղել թավուտում... Այս դժբախտության
 
Iուրը կայծակնահար արավ ինձ։ Կորուստը ծանր էր և ան¬
 
դարմանելի. քիչ էր մնում, որ վշտիցս խելագարվեի
 
բայց ծնողներս հետս էին, նրանք հսկեցին վրաս երկար ժա*
 
ման ակ և ամեն միջոց գործ գրին հարվածի սաստկությունը
 
մեղմելու համար։ Այսուամենայնիվ կյանքը կորցրեց ինձ
 
համար իր արժեքը։ Ի՞նչ էր նա այնուհետև առանց իմ սի*
 
րձլոեն — իհարկե, ոչինչ։ Այս պատճառով սգո ծանր օրերն
 
անցնելուց հետո' ես որոշեցի հեռանալ աշխարհից ընդմիշաւ
 
Բայց կուսանից մ անել չէի կարող, ի բնե ատում էի անգոր*
 
Ж
 
նցից յուրաքանչյուրը հաճախ բաղկացած էր մի քանի
 
թերթերից... Ի՞նչ էինք գրում մենք իրար, որտեղից էինք
 
գտնում խոսելու այդքան նյութ, չեմ հիշում, միայն գիտեմ
 
որ այդ նամակները մեզանից խլում էին անթիվ ժամեր ե
 
ավելի ևս օգնում մեր սերը բորբոքելուն։
 
Վերջապես երիտասարդն ավարտեց և վերադարձավ ❁-
 
՛ֆիդերի աստիճանով։ Եվ որովհետև նա հարուստ էր, ուստի
 
խոսք չեղավ այն մասին թե' զինվորական վարչությունը
 
կարո՞ղ է արդյոք արգելք լինել նրա վաղ ամուսնանալուն։
 
Մենք նշանվեցանք պաշտոնապես։ Ծնողներս պատրաստում
 
էին իմ օժիտը։ Մի ամսից հետո պիտի պսակվեինք. այք
 
ամենքը գիտեին, նույնիսկ իմ ընկերուհիները նոր հագուստ֊
 
ներ էին կարում իմ պսակադրության ներկա լինելու հա֊
 
մար... Եվ սակայն հենց այստեղ արդարացավ առածը
 
<րԽորհուրդը մարդկան* կամք աստուծոյ>— օրերում իմ
 
փեսան' պաշտոնակից օֆիցերների կողմից հրավիրվեցավ
 
մասնակցելու ընկերական մի որսի, որ տեղի պիտի ունենար
 
մոտիկ կալվածներից մինում։ Եվ, ահա, այդտեղ որսի ժա¬
 
մանակ, նա մի դժբախտ դիպվածով' գնդակ ահ ար եղավ իր մի
 
ընկեցից, որը կատաղի կինճից հալածվելիս' երբ դարձել,
 
արձակել էր հրացանը, գնդակը փոխանակ գազանին դիպ-
 
չելու, վրիպել, զարկել էր իմ խեղճ փեսացուին, որ այդ ժա¬
 
մանակ գտնվում է եղել թավուտում... Այս դժբախտության
 
Iուրը կայծակնահար արավ ինձ։ Կորուստը ծանր էր և ան¬
 
դարմանելի. քիչ էր մնում, որ վշտիցս խելագարվեի
 
բայց ծնողներս հետս էին, նրանք հսկեցին վրաս երկար ժա*
 
ման ակ և ամեն միջոց գործ գրին հարվածի սաստկությունը
 
մեղմելու համար։ Այսուամենայնիվ կյանքը կորցրեց ինձ
 
համար իր արժեքը։ Ի՞նչ էր նա այնուհետև առանց իմ սի*
 
րձլոեն — իհարկե, ոչինչ։ Այս պատճառով սգո ծանր օրերն
 
անցնելուց հետո' ես որոշեցի հեռանալ աշխարհից ընդմիշաւ
 
Բայց կուսանից մ անել չէի կարող, ի բնե ատում էի անգոր*
 
Ж
 
նցից յուրաքանչյուրը հաճախ բաղկացած էր մի քանի
 
թերթերից... Ի՞նչ էինք գրում մենք իրար, որտեղից էինք
 
գտնում խոսելու այդքան նյութ, չեմ հիշում, միայն գիտեմ
 
որ այդ նամակները մեզանից խլում էին անթիվ ժամեր ե
 
ավելի ևս օգնում մեր սերը բորբոքելուն։
 
Վերջապես երիտասարդն ավարտեց և վերադարձավ ❁-
 
՛ֆիդերի աստիճանով։ Եվ որովհետև նա հարուստ էր, ուստի
 
խոսք չեղավ այն մասին թե' զինվորական վարչությունը
 
կարո՞ղ է արդյոք արգելք լինել նրա վաղ ամուսնանալուն։
 
Մենք նշանվեցանք պաշտոնապես։ Ծնողներս պատրաստում
 
էին իմ օժիտը։ Մի ամսից հետո պիտի պսակվեինք. այք
 
ամենքը գիտեին, նույնիսկ իմ ընկերուհիները նոր հագուստ֊
 
ներ էին կարում իմ պսակադրության ներկա լինելու հա֊
 
մար... Եվ սակայն հենց այստեղ արդարացավ առածը
 
<րԽորհուրդը մարդկան* կամք աստուծոյ>— օրերում իմ
 
փեսան' պաշտոնակից օֆիցերների կողմից հրավիրվեցավ
 
մասնակցելու ընկերական մի որսի, որ տեղի պիտի ունենար
 
մոտիկ կալվածներից մինում։ Եվ, ահա, այդտեղ որսի ժա¬
 
մանակ, նա մի դժբախտ դիպվածով' գնդակ ահ ար եղավ իր մի
 
ընկեցից, որը կատաղի կինճից հալածվելիս' երբ դարձել,
 
արձակել էր հրացանը, գնդակը փոխանակ գազանին դիպ-
 
չելու, վրիպել, զարկել էր իմ խեղճ փեսացուին, որ այդ ժա¬
 
մանակ գտնվում է եղել թավուտում... Այս դժբախտության
 
Iուրը կայծակնահար արավ ինձ։ Կորուստը ծանր էր և ան¬
 
դարմանելի. քիչ էր մնում, որ վշտիցս խելագարվեի
 
բայց ծնողներս հետս էին, նրանք հսկեցին վրաս երկար ժա*
 
ման ակ և ամեն միջոց գործ գրին հարվածի սաստկությունը
 
մեղմելու համար։ Այսուամենայնիվ կյանքը կորցրեց ինձ
 
համար իր արժեքը։ Ի՞նչ էր նա այնուհետև առանց իմ սի*
 
րձլոեն — իհարկե, ոչինչ։ Այս պատճառով սգո ծանր օրերն
 
անցնելուց հետո' ես որոշեցի հեռանալ աշխարհից ընդմիշաւ
 
Բայց կուսանից մ անել չէի կարող, ի բնե ատում էի անգոր*
 
Ж
 
նցից յուրաքանչյուրը հաճախ բաղկացած էր մի քանի
 
թերթերից... Ի՞նչ էինք գրում մենք իրար, որտեղից էինք
 
գտնում խոսելու այդքան նյութ, չեմ հիշում, միայն գիտեմ
 
որ այդ նամակները մեզանից խլում էին անթիվ ժամեր ե
 
ավելի ևս օգնում մեր սերը բորբոքելուն։
 
Վերջապես երիտասարդն ավարտեց և վերադարձավ ❁-
 
՛ֆիդերի աստիճանով։ Եվ որովհետև նա հարուստ էր, ուստի
 
խոսք չեղավ այն մասին թե' զինվորական վարչությունը
 
կարո՞ղ է արդյոք արգելք լինել նրա վաղ ամուսնանալուն։
 
Մենք նշանվեցանք պաշտոնապես։ Ծնողներս պատրաստում
 
էին իմ օժիտը։ Մի ամսից հետո պիտի պսակվեինք. այք
 
ամենքը գիտեին, նույնիսկ իմ ընկերուհիները նոր հագուստ֊
 
ներ էին կարում իմ պսակադրության ներկա լինելու հա֊
 
մար... Եվ սակայն հենց այստեղ արդարացավ առածը
 
<րԽորհուրդը մարդկան* կամք աստուծոյ>— օրերում իմ
 
փեսան' պաշտոնակից օֆիցերների կողմից հրավիրվեցավ
 
մասնակցելու ընկերական մի որսի, որ տեղի պիտի ունենար
 
մոտիկ կալվածներից մինում։ Եվ, ահա, այդտեղ որսի ժա¬
 
մանակ, նա մի դժբախտ դիպվածով' գնդակ ահ ար եղավ իր մի
 
ընկեցից, որը կատաղի կինճից հալածվելիս' երբ դարձել,
 
արձակել էր հրացանը, գնդակը փոխանակ գազանին դիպ-
 
չելու, վրիպել, զարկել էր իմ խեղճ փեսացուին, որ այդ ժա¬
 
մանակ գտնվում է եղել թավուտում... Այս դժբախտության
 
Iուրը կայծակնահար արավ ինձ։ Կորուստը ծանր էր և ան¬
 
դարմանելի. քիչ էր մնում, որ վշտիցս խելագարվեի
 
բայց ծնողներս հետս էին, նրանք հսկեցին վրաս երկար ժա*
 
ման ակ և ամեն միջոց գործ գրին հարվածի սաստկությունը
 
մեղմելու համար։ Այսուամենայնիվ կյանքը կորցրեց ինձ
 
համար իր արժեքը։ Ի՞նչ էր նա այնուհետև առանց իմ սի*
 
րձլոեն — իհարկե, ոչինչ։ Այս պատճառով սգո ծանր օրերն
 
անցնելուց հետո' ես որոշեցի հեռանալ աշխարհից ընդմիշաւ
 
Բայց կուսանից մ անել չէի կարող, ի բնե ատում էի անգոր*
 
Ж
 
նցից յուրաքանչյուրը հաճախ բաղկացած էր մի քանի
 
թերթերից... Ի՞նչ էինք գրում մենք իրար, որտեղից էինք
 
գտնում խոսելու այդքան նյութ, չեմ հիշում, միայն գիտեմ
 
որ այդ նամակները մեզանից խլում էին անթիվ ժամեր ե
 
ավելի ևս օգնում մեր սերը բորբոքելուն։
 
Վերջապես երիտասարդն ավարտեց և վերադարձավ ❁-
 
՛ֆիդերի աստիճանով։ Եվ որովհետև նա հարուստ էր, ուստի
 
խոսք չեղավ այն մասին թե' զինվորական վարչությունը
 
կարո՞ղ է արդյոք արգելք լինել նրա վաղ ամուսնանալուն։
 
Մենք նշանվեցանք պաշտոնապես։ Ծնողներս պատրաստում
 
էին իմ օժիտը։ Մի ամսից հետո պիտի պսակվեինք. այք
 
ամենքը գիտեին, նույնիսկ իմ ընկերուհիները նոր հագուստ֊
 
ներ էին կարում իմ պսակադրության ներկա լինելու հա֊
 
մար... Եվ սակայն հենց այստեղ արդարացավ առածը
 
<րԽորհուրդը մարդկան* կամք աստուծոյ>— օրերում իմ
 
փեսան' պաշտոնակից օֆիցերների կողմից հրավիրվեցավ
 
մասնակցելու ընկերական մի որսի, որ տեղի պիտի ունենար
 
մոտիկ կալվածներից մինում։ Եվ, ահա, այդտեղ որսի ժա¬
 
մանակ, նա մի դժբախտ դիպվածով' գնդակ ահ ար եղավ իր մի
 
ընկեցից, որը կատաղի կինճից հալածվելիս' երբ դարձել,
 
արձակել էր հրացանը, գնդակը փոխանակ գազանին դիպ-
 
չելու, վրիպել, զարկել էր իմ խեղճ փեսացուին, որ այդ ժա¬
 
մանակ գտնվում է եղել թավուտում... Այս դժբախտության
 
Iուրը կայծակնահար արավ ինձ։ Կորուստը ծանր էր և ան¬
 
դարմանելի. քիչ էր մնում, որ վշտիցս խելագարվեի
 
բայց ծնողներս հետս էին, նրանք հսկեցին վրաս երկար ժա*
 
ման ակ և ամեն միջոց գործ գրին հարվածի սաստկությունը
 
մեղմելու համար։ Այսուամենայնիվ կյանքը կորցրեց ինձ
 
համար իր արժեքը։ Ի՞նչ էր նա այնուհետև առանց իմ սի*
 
րձլոեն — իհարկե, ոչինչ։ Այս պատճառով սգո ծանր օրերն
 
անցնելուց հետո' ես որոշեցի հեռանալ աշխարհից ընդմիշաւ
 
Բայց կուսանից մ անել չէի կարող, ի բնե ատում էի անգոր*
 
Ж
 
նցից յուրաքանչյուրը հաճախ բաղկացած էր մի քանի
 
թերթերից... Ի՞նչ էինք գրում մենք իրար, որտեղից էինք
 
գտնում խոսելու այդքան նյութ, չեմ հիշում, միայն գիտեմ
 
որ այդ նամակները մեզանից խլում էին անթիվ ժամեր ե
 
ավելի ևս օգնում մեր սերը բորբոքելուն։
 
Վերջապես երիտասարդն ավարտեց և վերադարձավ ❁-
 
՛ֆիդերի աստիճանով։ Եվ որովհետև նա հարուստ էր, ուստի
 
խոսք չեղավ այն մասին թե' զինվորական վարչությունը
 
կարո՞ղ է արդյոք արգելք լինել նրա վաղ ամուսնանալուն։
 
Մենք նշանվեցանք պաշտոնապես։ Ծնողներս պատրաստում
 
էին իմ օժիտը։ Մի ամսից հետո պիտի պսակվեինք. այք
 
ամենքը գիտեին, նույնիսկ իմ ընկերուհիները նոր հագուստ֊
 
ներ էին կարում իմ պսակադրության ներկա լինելու հա֊
 
մար... Եվ սակայն հենց այստեղ արդարացավ առածը
 
<րԽորհուրդը մարդկան* կամք աստուծոյ>— օրերում իմ
 
փեսան' պաշտոնակից օֆիցերների կողմից հրավիրվեցավ
 
մասնակցելու ընկերական մի որսի, որ տեղի պիտի ունենար
 
մոտիկ կալվածներից մինում։ Եվ, ահա, այդտեղ որսի ժա¬
 
մանակ, նա մի դժբախտ դիպվածով' գնդակ ահ ար եղավ իր մի
 
ընկեցից, որը կատաղի կինճից հալածվելիս' երբ դարձել,
 
արձակել էր հրացանը, գնդակը փոխանակ գազանին դիպ-
 
չելու, վրիպել, զարկել էր իմ խեղճ փեսացուին, որ այդ ժա¬
 
մանակ գտնվում է եղել թավուտում... Այս դժբախտության
 
Iուրը կայծակնահար արավ ինձ։ Կորուստը ծանր էր և ան¬
 
դարմանելի. քիչ էր մնում, որ վշտիցս խելագարվեի
 
բայց ծնողներս հետս էին, նրանք հսկեցին վրաս երկար ժա*
 
ման ակ և ամեն միջոց գործ գրին հարվածի սաստկությունը
 
մեղմելու համար։ Այսուամենայնիվ կյանքը կորցրեց ինձ
 
համար իր արժեքը։ Ի՞նչ էր նա այնուհետև առանց իմ սի*
 
րձլոեն — իհարկե, ոչինչ։ Այս պատճառով սգո ծանր օրերն
 
անցնելուց հետո' ես որոշեցի հեռանալ աշխարհից ընդմիշաւ
 
Բայց կուսանից մ անել չէի կարող, ի բնե ատում էի անգոր*
 
Ж
 
նցից յուրաքանչյուրը հաճախ բաղկացած էր մի քանի
 
թերթերից... Ի՞նչ էինք գրում մենք իրար, որտեղից էինք
 
գտնում խոսելու այդքան նյութ, չեմ հիշում, միայն գիտեմ
 
որ այդ նամակները մեզանից խլում էին անթիվ ժամեր ե
 
ավելի ևս օգնում մեր սերը բորբոքելուն։
 
Վերջապես երիտասարդն ավարտեց և վերադարձավ ❁-
 
՛ֆիդերի աստիճանով։ Եվ որովհետև նա հարուստ էր, ուստի
 
խոսք չեղավ այն մասին թե' զինվորական վարչությունը
 
կարո՞ղ է արդյոք արգելք լինել նրա վաղ ամուսնանալուն։
 
Մենք նշանվեցանք պաշտոնապես։ Ծնողներս պատրաստում
 
էին իմ օժիտը։ Մի ամսից հետո պիտի պսակվեինք. այք
 
ամենքը գիտեին, նույնիսկ իմ ընկերուհիները նոր հագուստ֊
 
ներ էին կարում իմ պսակադրության ներկա լինելու հա֊
 
մար... Եվ սակայն հենց այստեղ արդարացավ առածը
 
<րԽորհուրդը մարդկան* կամք աստուծոյ>— օրերում իմ
 
փեսան' պաշտոնակից օֆիցերների կողմից հրավիրվեցավ
 
մասնակցելու ընկերական մի որսի, որ տեղի պիտի ունենար
 
մոտիկ կալվածներից մինում։ Եվ, ահա, այդտեղ որսի ժա¬
 
մանակ, նա մի դժբախտ դիպվածով' գնդակ ահ ար եղավ իր մի
 
ընկեցից, որը կատաղի կինճից հալածվելիս' երբ դարձել,
 
արձակել էր հրացանը, գնդակը փոխանակ գազանին դիպ-
 
չելու, վրիպել, զարկել էր իմ խեղճ փեսացուին, որ այդ ժա¬
 
մանակ գտնվում է եղել թավուտում... Այս դժբախտության
 
Iուրը կայծակնահար արավ ինձ։ Կորուստը ծանր էր և ան¬
 
դարմանելի. քիչ էր մնում, որ վշտիցս խելագարվեի
 
բայց ծնողներս հետս էին, նրանք հսկեցին վրաս երկար ժա*
 
ման ակ և ամեն միջոց գործ գրին հարվածի սաստկությունը
 
մեղմելու համար։ Այսուամենայնիվ կյանքը կորցրեց ինձ
 
համար իր արժեքը։ Ի՞նչ էր նա այնուհետև առանց իմ սի*
 
րձլոեն — իհարկե, ոչինչ։ Այս պատճառով սգո ծանր օրերն
 
անցնելուց հետո' ես որոշեցի հեռանալ աշխարհից ընդմիշաւ
 
Բայց կուսանից մ անել չէի կարող, ի բնե ատում էի անգոր*
 
Ж
 
նցից յուրաքանչյուրը հաճախ բաղկացած էր մի քանի
 
թերթերից... Ի՞նչ էինք գրում մենք իրար, որտեղից էինք
 
գտնում խոսելու այդքան նյութ, չեմ հիշում, միայն գիտեմ
 
որ այդ նամակները մեզանից խլում էին անթիվ ժամեր ե
 
ավելի ևս օգնում մեր սերը բորբոքելուն։
 
Վերջապես երիտասարդն ավարտեց և վերադարձավ ❁-
 
՛ֆիդերի աստիճանով։ Եվ որովհետև նա հարուստ էր, ուստի
 
խոսք չեղավ այն մասին թե' զինվորական վարչությունը
 
կարո՞ղ է արդյոք արգելք լինել նրա վաղ ամուսնանալուն։
 
Մենք նշանվեցանք պաշտոնապես։ Ծնողներս պատրաստում
 
էին իմ օժիտը։ Մի ամսից հետո պիտի պսակվեինք. այք
 
ամենքը գիտեին, նույնիսկ իմ ընկերուհիները նոր հագուստ֊
 
ներ էին կարում իմ պսակադրության ներկա լինելու հա֊
 
մար... Եվ սակայն հենց այստեղ արդարացավ առածը
 
<րԽորհուրդը մարդկան* կամք աստուծոյ>— օրերում իմ
 
փեսան' պաշտոնակից օֆիցերների կողմից հրավիրվեցավ
 
մասնակցելու ընկերական մի որսի, որ տեղի պիտի ունենար
 
մոտիկ կալվածներից մինում։ Եվ, ահա, այդտեղ որսի ժա¬
 
մանակ, նա մի դժբախտ դիպվածով' գնդակ ահ ար եղավ իր մի
 
ընկեցից, որը կատաղի կինճից հալածվելիս' երբ դարձել,
 
արձակել էր հրացանը, գնդակը փոխանակ գազանին դիպ-
 
չելու, վրիպել, զարկել էր իմ խեղճ փեսացուին, որ այդ ժա¬
 
մանակ գտնվում է եղել թավուտում... Այս դժբախտության
 
Iուրը կայծակնահար արավ ինձ։ Կորուստը ծանր էր և ան¬
 
դարմանելի. քիչ էր մնում, որ վշտիցս խելագարվեի
 
բայց ծնողներս հետս էին, նրանք հսկեցին վրաս երկար ժա*
 
ման ակ և ամեն միջոց գործ գրին հարվածի սաստկությունը
 
մեղմելու համար։ Այսուամենայնիվ կյանքը կորցրեց ինձ
 
համար իր արժեքը։ Ի՞նչ էր նա այնուհետև առանց իմ սի*
 
րձլոեն — իհարկե, ոչինչ։ Այս պատճառով սգո ծանր օրերն
 
անցնելուց հետո' ես որոշեցի հեռանալ աշխարհից ընդմիշաւ
 
Բայց կուսանից մ անել չէի կարող, ի բնե ատում էի անգոր*
 
Ж
 
նցից յուրաքանչյուրը հաճախ բաղկացած էր մի քանի
 
թերթերից... Ի՞նչ էինք գրում մենք իրար, որտեղից էինք
 
գտնում խոսելու այդքան նյութ, չեմ հիշում, միայն գիտեմ
 
որ այդ նամակները մեզանից խլում էին անթիվ ժամեր ե
 
ավելի ևս օգնում մեր սերը բորբոքելուն։
 
Վերջապես երիտասարդն ավարտեց և վերադարձավ ❁-
 
՛ֆիդերի աստիճանով։ Եվ որովհետև նա հարուստ էր, ուստի
 
խոսք չեղավ այն մասին թե' զինվորական վարչությունը
 
կարո՞ղ է արդյոք արգելք լինել նրա վաղ ամուսնանալուն։
 
Մենք նշանվեցանք պաշտոնապես։ Ծնողներս պատրաստում
 
էին իմ օժիտը։ Մի ամսից հետո պիտի պսակվեինք. այք
 
ամենքը գիտեին, նույնիսկ իմ ընկերուհիները նոր հագուստ֊
 
ներ էին կարում իմ պսակադրության ներկա լինելու հա֊
 
մար... Եվ սակայն հենց այստեղ արդարացավ առածը
 
<րԽորհուրդը մարդկան* կամք աստուծոյ>— օրերում իմ
 
փեսան' պաշտոնակից օֆիցերների կողմից հրավիրվեցավ
 
մասնակցելու ընկերական մի որսի, որ տեղի պիտի ունենար
 
մոտիկ կալվածներից մինում։ Եվ, ահա, այդտեղ որսի ժա¬
 
մանակ, նա մի դժբախտ դիպվածով' գնդակ ահ ար եղավ իր մի
 
ընկեցից, որը կատաղի կինճից հալածվելիս' երբ դարձել,
 
արձակել էր հրացանը, գնդակը փոխանակ գազանին դիպ-
 
չելու, վրիպել, զարկել էր իմ խեղճ փեսացուին, որ այդ ժա¬
 
մանակ գտնվում է եղել թավուտում... Այս դժբախտության
 
Iուրը կայծակնահար արավ ինձ։ Կորուստը ծանր էր և ան¬
 
դարմանելի. քիչ էր մնում, որ վշտիցս խելագարվեի
 
բայց ծնողներս հետս էին, նրանք հսկեցին վրաս երկար ժա*
 
ման ակ և ամեն միջոց գործ գրին հարվածի սաստկությունը
 
մեղմելու համար։ Այսուամենայնիվ կյանքը կորցրեց ինձ
 
համար իր արժեքը։ Ի՞նչ էր նա այնուհետև առանց իմ սի*
 
րձլոեն — իհարկե, ոչինչ։ Այս պատճառով սգո ծանր օրերն
 
անցնելուց հետո' ես որոշեցի հեռանալ աշխարհից ընդմիշաւնցից յուրաքանչյուրը հաճախ բաղկացած էր մի քանի
 
թերթերից... Ի՞նչ էինք գրում մենք իրար, որտեղից էինք
 
գտնում խոսելու այդքան նյութ, չեմ հիշում, միայն գիտեմ
 
որ այդ նամակները մեզանից խլում էին անթիվ ժամեր ե
 
ավելի ևս օգնում մեր սերը բորբոքելուն։
 
Վերջապես երիտասարդն ավարտեց և վերադարձավ ❁-
 
՛ֆիդերի աստիճանով։ Եվ որովհետև նա հարուստ էր, ուստի
 
խոսք չեղավ այն մասին թե' զինվորական վարչությունը
 
կարո՞ղ է արդյոք արգելք լինել նրա վաղ ամուսնանալուն։
 
Մենք նշանվեցանք պաշտոնապես։ Ծնողներս պատրաստում
 
էին իմ օժիտը։ Մի ամսից հետո պիտի պսակվեինք. այք
 
ամենքը գիտեին, նույնիսկ իմ ընկերուհիները նոր հագուստ֊
 
ներ էին կարում իմ պսակադրության ներկա լինելու հա֊
 
մար... Եվ սակայն հենց այստեղ արդարացավ առածը
 
<րԽորհուրդը մարդկան* կամք աստուծոյ>— օրերում իմ
 
փեսան' պաշտոնակից օֆիցերների կողմից հրավիրվեցավ
 
մասնակցելու ընկերական մի որսի, որ տեղի պիտի ունենար
 
մոտիկ կալվածներից մինում։ Եվ, ահա, այդտեղ որսի ժա¬
 
մանակ, նա մի դժբախտ դիպվածով' գնդակ ահ ար եղավ իր մի
 
ընկեցից, որը կատաղի կինճից հալածվելիս' երբ դարձել,
 
արձակել էր հրացանը, գնդակը փոխանակ գազանին դիպ-
 
չելու, վրիպել, զարկել էր իմ խեղճ փեսացուին, որ այդ ժա¬
 
մանակ գտնվում է եղել թավուտում... Այս դժբախտության
 
Iուրը կայծակնահար արավ ինձ։ Կորուստը ծանր էր և ան¬
 
դարմանելի. քիչ էր մնում, որ վշտիցս խելագարվեի
 
բայց ծնողներս հետս էին, նրանք հսկեցին վրաս երկար ժա*
 
ման ակ և ամեն միջոց գործ գրին հարվածի սաստկությունը
 
մեղմելու համար։ Այսուամենայնիվ կյանքը կորցրեց ինձ
 
համար իր արժեքը։ Ի՞նչ էր նա այնուհետև առանց իմ սի*
 
րձլոեն — իհարկե, ոչինչ։ Այս պատճառով սգո ծանր օրերն
 
անցնելուց հետո' ես որոշեցի հեռանալ աշխարհից ընդմիշտ:Բայց կուսանոց մտնել չէի կարող․ ի բնե ատոմ էի անգոթ-
 
362